بهبود بازشناسی حالت های هیجانی چهره در افراد مبتلا به ادراک پریشی بصری مبتنی بر ویژگی های الهام گرفته از مدل زیست شناختی زودهنگام

ادراک پریشی یک شرایط عصبی است که منجر به ناتوانی در شناسایی و استخراج معنا از محیط بصری و سمعی می شود. افراد مبتلا به ادراک پریشی بصری در ارتباط بین ذهن و مغز و درنتیجه ادراک تصاویر دیده شده دچار مشکل هستند. در این مقاله، مدلی پیشنهاد می شود که مبتنی بر مسیر بینایی است و با استفاده از نگاشت ادراکی فازی با بازشناسی تصاویر و چهره، به این افراد کمک خواهدکرد. همچنین درجهت شناسایی حالات هیجانی چهره از مدل ویژگی های الهام گرفته از زیست شناختی زودهنگام استفاده خواهد شد. ابتدا، ویژگی های مناسب استخراج شده و سپس با استفاده از نگاشت ادراکی فازی، مفهوم تصویر دیده شده ادراک می شود. درصورتیکه تصویر تشخیص داده شده چهره باشد از مدل الهام گرفته از زیست شناختی زودهنگام برای استخراج ویژگی های موثر چهره استفاده خواهد شد و در نهایت با ماشین بردار پشتیبان، حالات هیجانی چهره بازشناسی می شود. نتایج بدست آمده نشان می دهد که مدل پیشنهادی، بادقت %۹۸.۱، در بازشناسی اشیا و با میانگین دقت %۹۹.۰۱، در تشخیص حالات هیجانی چهره، عملکرد مناسبی دارد.

کلیدواژه ها:

ادراک پریشی بصری ، نگاشت ادراکی فازی ، مدل بینایی ، مدل زیست شناختی زودهنگام