رابطه تعارضات زناشویی با میزان افسردگی در فرزندان نوجوان زوجین متقاضی طلاق

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط تعارضات زناشویی با میزان افسردگی فرزندان در زوجین متقاضی طلاق اصفهان بود. پژوهش از نوع پژوهش بنیادی و روش پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زوجین دارای فرزندان ۱۰ تا ۱۶ ساله اصفهانی تشکیل می دادند که در شرف طلاق بودند. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود و حجم نمونه بر اساس فرمول تاباچینک و فیدل (۲۰۰۷) و احتمال افت آزمودنی ها، ۱۰۰ نفر تعیین شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افسردگی کودکان ماریا کواکس (CDI) و پرسشنامه تعارضات زناشویی (فرم تجدید نظر شده) MSQ-R بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره و از نرم افزار آماری SPSS-۲۶ در سطح معناداری ۰۵/۰، استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد تعارضات زناشویی با افسردگی کودکان در زوجین متقاضی طلاق ارتباط معناداری دارد؛ کاهش همکاری در زوجین متقاصی طلاق با افسردگی در کودکان ارتباط معناداری دارد؛ افزایش واکنش هیجانی در زوجین متقاضی طلاق با افسردگی در کودکان ارتباط معناداری دارد؛ افزایش جلب رضایت فرزند در زوجین متقاضی طلاق با افسردگی کودکان ارتباط معناداری دارد؛ جدا کردن اموال مالی از یکدیگر در زوجین متقاضی طلاق با افسردگی در کودکان ارتباط معناداری ندارد؛ کاهش ارتباط موثر در زوجین متقاضی طلاق با افسردگی در کودکان ارتباط معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

تعارضات زناشویی ، افسردگی ، کودکان ، متقاضی طلاق.