چارچوبی ترکیبی برای بهبود پاسخ گویی کوتاه مدت در سازمان ها

این مقاله به معرفی و ارزیابی یک چارچوب یکپارچه برای بهبود فرایندهای برنامه ریزی کوتاه مدت در سازمان های پویا می پردازد. با تکیه بر ادبیات تئوریک درباره قابلیت های پویا و یادگیری سازمانی، مطالعه حاضر اثر ترکیب بودجه بندی انعطاف پذیر، مدل های پیش بینی تقاضا و فرایندهای تصمیم گیری تیمی را در بهبود پاسخ گویی عملیاتی بررسی می کند. از طریق مرور سیستماتیک ادبیات ISI/Scopus و تحلیل داده های مقالات تجربی در صنایع مختلف، یافته ها نشان می دهد که هم سویی ابزارهای مالی با مدل های پیش بینی چندوجهی و چرخه های بازخورد سریع، موجب بهبود کارایی عملیاتی، کاهش هزینه های نگهداری موجودی و افزایش سرعت پاسخ به تغییرات بازار می شود. همچنین، یافته ها بر نقش یادگیری سازمانی و بازخورد سیستمی در همسازسازی اهداف کوتاه مدت با استراتژی های بلندمدت تاکید می کنند. محدودیت های مطالعه شامل دامنه صنایع مطالعه و دوره های زمانی مورد بررسی است و پیشنهاداتی برای مطالعات آتی ارائه می شود که از طراحی طولی، بهبود چارچوب های سنجش یادگیری و گسترش دامنه پژوهش به خدمات و فناوری های نوین حمایت می کند. رویکرد پیشنهادی می تواند به مدیران عملیات و مالی ابزارهای تصمیم گیری سریع و اثربخش تری ارائه دهد و زمینه ساز سیاست گذاری های بهینه در زمینه مدیریت منابع و پاسخ دهی به نوسان های محیطی باشد.

کلیدواژه ها:

بودجه بندی انعطاف پذیر ، پیش بینی تقاضا ، یادگیری سازمانی ، تصمیم گیری سریع ، کنترل های عملیاتی ، قابلیت های پویا ، بازخورد سیستمی ، کارایی عملیاتی