تحلیل جامع چالش های مهندسی صنایع در سیستم های حمل ونقل ایران: ارائه راهکارهای هوشمند مبتنی بر شواهد تجربی

این مطالعه بین رشته ای با ترکیب روش های تحلیل کمی (بر اساس داده های میدانی ۱۲۰ شرکت حمل ونقلی) و روش های کیفی (مصاحبه های عمیق با ۲۵ مدیر ارشد) به بررسی نظام مند چالش های مهندسی صنایع در حوزه حمل ونقل ایران پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که شاخص عملکرد لجستیک (LPI) ایران با امتیاز ۲.۸، حدود ۳۲% پایین تر از میانگین جهانی است که عمدتا ناشی از سه عامل کلیدی می باشد: فرسودگی زیرساختی (۴۲% ناوگان فرسوده) شکاف فناورانه (۱۰-۱۵ سال عقب افتادگی تکنولوژیک) نارسایی های مدیریتی (بهره وری نیروی کار ۳۵% کمتر از استاندارد جهانی) تحلیل های پیشرفته رگرسیونی نشان داد که استقرار سیستم های هوشمند مدیریت ناوگان می تواند تا ۴۰% در بهبود شاخص های عملکردی موثر باشد. این پژوهش با ارائه چارچوب تحولی سه سطحی (۱. زیرساختی، ۲. فناورانه، ۳. مدیریتی) راهکارهای عملیاتی زیر را پیشنهاد می نماید: در سطح کلان: تدوین سند راهبردی حمل ونقل هوشمند با افق ۱۴۱۰ در سطح سازمانی: اجرای پایلوت سیستم های ATPS در شرکت های پیشرو در سطح پژوهشی: تاسیس مرکز ملی پژوهش های حمل ونقل هوشمند یافته های این مطالعه که مبتنی بر تحلیل های آماری پیشرفته و مطالعات میدانی گسترده است، می تواند مبنای علمی مناسبی برای سیاست گذاران، مدیران صنعت و پژوهشگران حوزه مهندسی صنایع و حمل ونقل فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مهندسی صنایع ، مدیریت حمل ونقل ، بهینه سازی لجستیک ، سیستم های هوشمند ، شاخص عملکرد لجستیک ، تحلیل کمی-کیفی ، چارچوب تحولی ، نوسازی ناوگان