بررسی برخی روشهای خواب شکنی بر جوانه زنی و رشد گیاهچه دو گونه ی گیاه فیسالیس (Physalis sp.)

جوانه زنی بذر در بسیاری از گونه های گیاهی توسط مکانیسمی که اصطلاحا خواب نامیده می شود، تحت تاثیر قرار می گیرد. هدف از این مطالعه بررسی روشهای خواب شکنی بر دو گونه Physalis ixocarpa و Physalis peruviana گیاه فیسالیس بود. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال ۱۴۰۳ در آزمایشگاه دانشگاه تربت حیدریه انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل دو گونه فیسالیس (بنفش (Physalis ixocarpa) و زرد (Physalis peruviana و نه تیمار خواب شکنی (اسید peruviana))، جیبرلیک ۱۰۰ میکرومولار اسید سولفوریک ۵۰ درصد، اسید سولفوریک ۷۵ درصد، آب با دمای ۱۵ درجه سانتی گراد، آب با دما ۳۰ درجه سانتی گراد، آب با دمای ۴۵ درجه سانتی گراد، آب با دمای ۶۰ درجه سانتی گراد، آب با دمای ۷۵ درجه سانتی گراد و نیترات پتاسیم (۲) (درصد بود نیترات پتاسیم س افزایش حدود ۸۱ و ۳۳۲ درصدی صفات طول ساقه و ریشه چه در گونه بنفش و ۱۹۰ و ۶۳ درصدی در گونه زرد نسبت به عدم تیمار شد. در گونه زرد موثرترین تیمار در خواب شکنی کاربرد نیترات پتاسیم بود که در صفات درصد جوانه زنی، شاخص ارزش جوانه زنی، طول ساقه و ریشه چه به ترتیب باعث افزایش حدود ۵۳، ۳۳۴، ۱۹۱ و ۶۳ درصدی در رقم زرد نسبت به شاهد گردید. تیمارهای جیبرلین سولفوریک اسید ۵۰ درصد و سولفوریک اسید ۷۵ درصد تاثیر مثبتی بر بهبود خصوصیات جوانه زنی گونه زرد نداشتند.

کلیدواژه ها:

پتاسیم نیترات ، جیبرلین ، سولفوریک اسید ، شاخص ارزش جوانه زنی