مطالعه آزمایشگاهی نوع جدیدی از میراگرهای گرانولی از مواد بازیافتی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 233

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CAUICNF10_090

تاریخ نمایه سازی: 9 شهریور 1404

چکیده مقاله:

کنترل سازه روش پیشنهادی نوینی در بهبود رفتار سازه است. نحوه عملکرد این سیستم ها برای کاهش خسارت و رفتار بهتر سازه ها در زلزله، کاهش تقاضای سازه و جذب انرژی زلزله در سیستمی الحاقی می باشد. یکی از کاستی های میراگرهای معمولی عملکرد نامناسب آنها در زلزله با سطح خطر کمتر از زلزله طرح می باشد. از آنجا که میراگرها برای زلزله ی طرح طراحی می شوند، بهترین رفتار را در آن سطح خطر خواهند داشت. با این وجود، اگر طراحی برای عملکرد مناسب در زلزله های با شدت کمتر از زلزله طرح، طراحی شود، در زلزله طرح تغییر شکل های بیش از حد مجاز در سازه رخ خواهد داد. این کاستی در میراگرهای غیر فعال دلیل اصلی به وجود آمدن میراگرهای غیر فعال چند سطحی است که سیستم را قادر به اتلاف انرژی در سطوح مختلفی از زلزله می کند. در این پژوهش مطالعه آزمایشگاهی نوع جدیدی از میراگرهای گرانولی از مواد بازیافتی انجام شده است. میراگر بررسی شده در این پژوهش دارای محفظه سیلندری شکل است که از مواد گرانولی بازیافتی مانند آهن، سرب و الاستیک پر شده اند. عملکرد این میراگرها از طریق اصطکاک ایجاد شده بین پیستون و گرانول فشرده شده درون سیلندر است. ترکیب گرانول قرار داده شده در سیلندر میراگر تاثیر بالایی در ظرفیت نهایی این میراگرها دارد. نتایج بررسی ها نشان می دهد درصد کمی گرانول الاستیک در ترکیب با گرانول آهن تاثیر مثبتی در ظرفیت نهایی میراگر گرانولی داشته است به طوری که مقدار بهینه آن ترکیب ۲۰ گرم گرانول الاستیک با ۵۵۰ گرم گرانول آن است. همچنین گرانول سرب تاثیر بالایی در افزایش ظرفیت باربری میراگر داشته است به طوری که با جایگزینی گرانول سرب تنها به جای گرانول آهن ظرفیت باربری نمونه میراگر ۱.۳۷ برابر شده است.

نویسندگان

هادی شهابی فر

دانشجوی دکتری عمران- سازه، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

حامد قوهانی عرب

دانشیار، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت،دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

محمد قاسم وتر

استادیار،پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران