تحولات پارادایمی در هنر معاصر: واکاوی تاثیرات هوش مصنوعی بر خلق، آموزش و بازار هنر با رویکردی بینارشته ای

این پژوهش جامع با روش ترکیبی (کمی-کیفی) به بررسی عمیق تاثیرات هوش مصنوعی بر سه حوزه اساسی هنرهای تجسمی می پردازد. داده های تحقیق از طریق پرسش نامه استانداردشده (۱۵۰=n، α=۰.۸۹)، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۳۰ خبره و تحلیل محتوای ۵۰۰ اثر هنری تولید شده در بازه ۱۴۰۰-۱۴۰۲ گردآوری شده است. یافته های کلیدی نشان می دهد: در حوزه خلق اثر، الگوی سه گانه تعامل انسان-ماشین شناسایی شد: ابزاری (۵۶%)، مشارکتی (۳۸%) و خودمختار (۶%) در آموزش هنر، شکاف معناداری بین نیازهای بازار (۷۲%) و برنامه های درسی موجود (۱۵%) مشاهده گردید در بازار هنر، آثار ترکیبی (هنرمند+هوش مصنوعی) با ۵۸% پذیرش نسبت به آثار کاملا الگوریتمی (۳۲%) از مقبولیت بیشتری برخوردارند تحلیل داده ها نشان می دهد که هوش مصنوعی همزمان هم موجب دموکراتیک سازی فرآیند خلاقیت (افزایش ۴۰% دسترسی به تکنیک های پیشرفته) و هم چالش های بی سابقه ای در مفاهیم اصالت و مالکیت فکری ایجاد کرده است. این مطالعه با ارائه چارچوبی بومی برای سنجش تاثیرات هوش مصنوعی، نقشه راهی برای سیاست گذاران فرهنگی، مربیان هنری و هنرمندان حرفه ای ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در هنر ، خلاقیت الگوریتمی ، آموزش هنر دیجیتال ، اقتصاد هنر معاصر ، زیبایی شناسی دیجیتال ، مالکیت فکری ، هنر ترکیبی ، سیاست گذاری فرهنگی