تحلیل نظام مند شاخص های کلیدی عملکرد در هنرهای تجسمی ایران: مطالعه ای ترکیبی با تاکید بر مولفه های بومی و جهانی

این پژوهش با هدف تدوین چارچوبی جامع برای سنجش عملکرد در هنرهای تجسمی ایران انجام شده است. مطالعه حاضر با روش ترکیبی (کیفی-کمی) و با استفاده از پرسش نامه استانداردشده (۲۰۰=n)، مصاحبه های عمیق با ۳۰ خبره و تحلیل داده های ثانویه حراجی ها و نمایشگاه ها (۲۰۱۸-۲۰۲۳) به بررسی شاخص های کلیدی عملکرد پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که الگوی موفقیت در هنرهای تجسمی ایران مبتنی بر سه سطح است: شاخص های بازارمحور (حضور در حراجی های بین المللی با میانگین اهمیت ۴.۸ از ۵) شاخص های آموزشی-پژوهشی (نرخ اشتغال فارغ التحصیلان با ضریب اهمیت ۴.۶) شاخص های نهادی-بومی (دریافت مجوزهای رسمی با اهمیت ۴.۳) نتایج نشانگر شکاف ۷۷% ای بین قیمت آثار ایرانی و میانگین جهانی در حراجی هاست که عمدتا ناشی از محدودیت های ساختاری (۸۹%) و ضعف شبکه سازی بین المللی (۷۶%) است. در حوزه آموزش، همبستگی قوی (۰.۸۱r=) بین تجربه نمایشگاهی دانشجویی و موفقیت حرفه ای بعدی مشاهده شد. این پژوهش با ارائه مدل تلفیقی شاخص های عملکرد و راهکارهای عملی برای ذینفعان مختلف، گامی مهم در ارتقای نظام ارزیابی هنرهای تجسمی ایران محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

شاخص های کلیدی عملکرد ، هنرهای تجسمی ایران ، ارزیابی عملکرد ، بازار هنر ، آموزش هنر ، اقتصاد فرهنگ ، سیاست گذاری هنری ، مطالعات تطبیقی