اثربخشی ریزپوشانی ترکیبات زیستی تریکودرما در مهار زیستی نماتد مرکبات (Tylenchulus semipenetrans)

مبسوط نماتد مرکبات Tylenchulus semipenetrans Cobb یکی از مهم ترین نماتدهای ریشه و عامل کلیدی خشکیدگی سرشاخه در باغ های مرکبات است که منجر به زوال تدریجی و کاهش ۱۰ تا ۳۰ درصدی عملکرد می شود. کاربرد روشهای مهار زیستی به عنوان بخشی از مدیریت تلفیقی بیمارگر می تواند در راستای دستیابی به اهداف کشاورزی پایدار مورد توجه قرار گیرد. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر میکروانکپسولاسیون مخلوطی از ترکیبات زیست فعال گیاهی و تریکودرما در مهار زیستی نماتدهای مرکبات است. که انکپسولاسیون ترکیبات زیست فعال تریکودرما با طولانی کردن اثربخشی و بهبود کارایی آن از طریق رهاسازی کنترل شده، فعالیت قارچ را افزایش می دهد. مواد و روش ها: آزمایشی در شرایط آزمایشگاهی برای بررسی اثر عصاره خام گیاهی، تریکودرما و نماتدکش تجاری بر مرگ و میر لاروهای سن دوم با شش تکرار انجام شد. برای ارزیابی مرگ و میر نماتد، ۱۰۰ لارو سن دوم در هر تشتک پتری قرار داده شد، سپس حجم مشخصی از عصاره با نسبت ۱:۱ از غلظت های مناسب به هر تیمار اعمال شد. یافته های پژوهش: نتایج نشان داد که مرگ و میر لاروهای سن دوم و تفریخ توده های تخم به طور قابل توجهی تحت تاثیر نوع تیمار و زمان مواجهه قرار گرفت. بالاترین میزان مرگ و میر لاروهای مرحله دوم پس از ۴۸ ساعت با جدایه های ۲-۷۹ T-و۶ -۹۳ T- به ترتیب با نرخ مرگ و میر ۹۳/۶۹% و ۵۹/۶۴% در مقایسه با شاهد مشاهده شد. در نتیجه، تیمارها اثر کشندگی بر مرگ و میر لاروهای سن دوم داشتند و از تفریخ تخم در توده تخم جلوگیری کردند. نتیجه گیری: با توجه به همخوانی نتایج با مطالعات پیشین، ترکیبات زیستی مبتنی بر قارچ های تریکودرما در کنترل بیولوژیک نماتدهای مرکبات موثر و از زوال درختان جلوگیری می کنند و عملکرد محصول در واحد سطح را افزایش می دهند. این نتایج، پایه ای برای تحقیقات کاربردی بیشتر در کنترل بیولوژیکی نماتدها است.

کلیدواژه ها:

ریزپوشانی ، زوال تدریجی ، قارچ آنتاگونیست ، مهار زیستی