بررسی فلزات سنگین سرب و جیوه در عضله میگو وانامی در شهر شیراز

آلودگی فلزات سنگین در منابع غذایی دریایی به ویژه میگو به دلیل تاثیرات مخرب بر سلامت انسان و محیط زیست اهمیت ویژه ای دارد. این مطالعه با هدف بررسی میزان سرب و جیوه در نمونه های میگوی جمع آوری شده از ۱۰ نقطه مختلف شهر شیراز انجام شد. در این پژوهش، ۲۰ نمونه میگو از ۱۰ منطقه مختلف شیراز به صورت تصادفی جمع آوری شد. پس از آماده سازی نمونه ها، غلظت فلزات سنگین سرب و جیوه با استفاده از روش طیف سنجی جذب اتمی اندازه گیری شد. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS تجزیه وتحلیل گردید. نتایج نشان داد که میزان سرب و جیوه در برخی از نمونه ها بالاتر از حد مجاز تعیین شده توسط سازمان های بهداشتی بین المللی بود. میانگین غلظت سرب در نمونه ها ۰.۳۵±۰.۱۲ میلی گرم بر کیلوگرم و میانگین غلظت جیوه ۰.۲۱±۰.۰۹ میلی گرم بر کیلوگرم اندازه گیری شد. همچنین، بین نقاط مختلف از نظر میزان آلودگی اختلاف معنی داری مشاهده شد (P<۰.۰۵). یافته ها نشان می دهد که برخی نمونه های میگو در شهر شیراز حاوی مقادیر نگران کننده ای از فلزات سنگین هستند که می تواند مخاطراتی برای سلامت مصرف کنندگان ایجاد کند. ضرورت دارد که اقدامات نظارتی و کنترلی بیشتری برای پایش کیفیت آب و منابع دریایی مورد استفاده قرار گیرد تا سلامت عمومی جامعه تضمین شود.

کلیدواژه ها:

آلودگی غذایی ، جیوه ، سرب ، فلزات سنگین ، میگو