بررسی تغییرات کاربری اراضی رویشگاه زاکرس با استفاده از سنجش از راه دور

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 165

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AEFSJ04_440

تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404

چکیده مقاله:

تغییر کاربری اراضی به عنوان یکی از مهمترین عوامل تحولات محیطی و شهری، تاثیرات گسترده ای بر اکوسیستم ها، اقتصاد و جامعه دارد و ممکن است پیامدهای جبران ناپذیری را برجای بگذارد. بنابراین در این پژوهش به بررسی روند تغییرات کاربری اراضی رویشگاه زاکرس در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۲۲ با استفاده از تصاویر ماهواره ای پرداخته شد. نتایج حاصل از بررسی تغییرات کاربری اراضی در سال های مورد بررسی (۲۰۰۱ و ۲۰۲۲) نشان داد که در سطح کاربری های این اکوسیستم در طول دوره مورد بررسی تغییرات چشم گیری رخ داده است و این منطقه در معرض تخریب قرار گرفته است. به طوری که مقدار سطح کاربری کشاورزی در ۲۰۰۱ برابر با ۹۸/۱۰ درصد بوده است که در سال ۲۰۲۲ مقدار سطح آن ۰۷/۱۵ درصد رسیده است و افزایش چشمگیری دربازه زمانی ۲۰۰۱-۲۰۲۲ به میزان ۱۰/۴ درصد از نظر سطح این کاربری داشته است که این افزایش سطح اراضی کشاورزی سبب تخریب گسترده در داخل و اطراف این اکوسیستم شده است. همچنین با افزایش سطح این کاربری وسعت کاربری بوته زار کاهش یافته است به طوری که میزان این کاربری در سال ۲۰۰۱ برابر با ۷۸/۵۰ درصد و در سال ۲۰۲۱ میزان این کاربری به مقدار ۰۷/۴۵ درصد رسیده است که کاهش این کاربری دربازه زمانی ۲۰۰۱-۲۰۲۲ به میزان ۷۱/۵ درصد می باشد.این تغییر کاربری می تواند منجر به تخریب سرزمین و بیابان زایی در این منطقه گردد. پیشنها می گردد برای جلوگیری وگسترش این پیامدها: حفظ و احیای پوشش گیاهی بومی؛ اصلاح الگوی کشت؛ روش های نوین آبیاری؛ تغذیه بستر این دشت؛ درخت کاری با استفاده از گونه های بومی و مقاوم می تواند از مهمترین راهکارهای اجرایی برنامه ریزان و مسئولین جهت جلوگیری از تخریب اراضی در این منطقه باشد.

کلیدواژه ها:

رویشگاه زاکرس ، تغییر کاربری ، سنجش از راه دور

نویسندگان

سوسن سلاجقه

استادیار گروه مدیریت برنامه ریزی و HSE ، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران

حامد اسکندری دامنه

فوق دکتری بیابانزدائی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

هادی اسکندری دامنه

پژوهشگر بخش تحقیقات بیابان، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران