ارزیابی سه روش مختلف تجربی (هارگریوز - تورگ - فائوپنمن مانتیث) و تخمین تبخیر و تعرق پتانسیل در ایستگاه سی سخت در استان کهگیلویه و بویراحمد

تخمین تبخیر و تعرق پتانسیل یکی از پارامترهای مهم در مدیریت منابع آبی و کشاورزی، برنامه ریزی شهری و توسعه پایدار است. در این تحقیق، مقادیر روزانه تبخیر و تعرق پتانسیل در دوره زمانی ۱۳۴۹ - ۱۴۰۰ در ایستگاه سی سخت، با استفاده از روش های تجربی تورگ و هارگریوز، محاسبه و با مقادیر تخمینی فائو پنمن مانتیث مقایسه خواهند شد. برای مقایسه دقت روش های تخمین، از ریشه میانگین مربعات خطا، خطای قدر مطلق و ضریب تبیین استفاده خواهیم کرد. روش تورگ و هارگریوز با استفاده از پارامترهای هواشناسی مانند دما، رطوبت، شدت باد و تابش خورشیدی، تخمین تبخیر و تعرق پتانسیل را ارائه می دهند. در این تحقیق، مقادیر روزانه تبخیر و تعرق پتانسیل با استفاده از این دو روش، محاسبه خواهند شد. همچنین، مقادیر تخمینی فائو پنمن مانتیث از منابع موجود در این ایستگاه استفاده خواهند شد. پس از محاسبه مقادیر تبخیر و تعرق پتانسیل با استفاده از روش های تجربی تورگ و هارگریوز، مقادیر محاسبه شده با روش فائو پنمن مانتیث مقایسه خواهند شد. نتایج این تحقیق، به مدیران منابع آبی و کشاورزی در این منطقه کمک خواهد کرد تا در تصمیم گیری هایشان از تخمین دقیق تری از میزان تبخیر و تعرق پتانسیل برخوردار باشند. همچنین، این تحقیق می تواند به پژوهشگران علاقه مند به موضوع تخمین تبخیر و تعرق پتانسیل، بهبود روش های تخمین را در این حوزه پیشنهاد دهد.

کلیدواژه ها:

تبخیر و تعرق پتانسیل ، سی سخت ، روش های تجربی