بررسی اثرات نانو ذرات زینک اکساید و باکتری Bacillus velezensis بر روی میزان تبادلات گازی توت فرنگی تحت شرایط تنش قلیایی

توت فرنگی با نام علمی Fragaria x ananassa متعلق به خانواده Rosaceae با تعداد کروموزوم پایه X=۷ دارای ۵۶=n۲ کروموزم هست. کمیت و کیفیت این محصول می تواند تحت تاثیر تنش های غیر زنده از جمله تنش قلیایی قرار بگیرد. یکی از راه های افزایش مقاومت نسبت به شرایط تنش، تغذیه مناسب گیاهان با نانوذرات روی و باکتری های محرک رشد می باشد. لذا جهت بررسی مقاومت گیاه توت فرنگی نسبت به شرایط تنش، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام گرفت. در این آزمایش اثر سه سطح نانو ذرات زینک اکساید (۰ و ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی گرم در لیتر) و دو سطح باکتری Bacillus velezensis (تلقیح و بدون تلقیح باکتری) در دو سطح pH (۵/۶ و ۸) بر روی میزان تبادلات گازی بررسی گردید. نتایج نشان داد که تیمار زینک اکسید و باکتری محرک رشد میزان تبادلات گازی را به طور معنی داری افزایش دادند، به طوری که کاربرد همزمان با کتری باسیلوس ولزنسیس و ۲۰۰ میلی گرم در لیتر زینک اکسید در ۵/۶ pH دارای بیشترین میزان فتوسنتز (۸۹/۱۱ میکرومول بر متر مربع بر ثانیه)، تعرق (۷۳/۲ میلی مول بر متر مربع بر ثانیه) و کارائی مصرف آب (۸۱/۴) بود که افزایش ۰۲/۵۳، ۴۰ و ۲۵/۵ درصدی به ترتیب در میزان فتوسنتز، تعرق و کارایی مصرف آب داشت. بیشترین میزان دیاکسید کربن زیر روزنه (۰۰/۳۹۷ میکرومول بر مول) در ۵/۶ pH غلظت ۲۰۰ میلی گرم بر لیتر و عدم استفاده از باکتری به دست آمد. به طور کلی، کاربرد تیمارها به خصوص غلظت ۲۰۰ میلی گرم بر لیتر زینک اکسید میزان تبادلات گازی را در توت فرنگی افزایش داد.

کلیدواژه ها:

باکتری ، فاکتوریل ، فتوسنتز ، قلیایی ، زینک