بررسی خودارزیابی دانش آموزان به عنوان راهبردی نوین در بهبود فرآیند یادگیری

در دنیای آموزشی امروز، رویکردهای نوین به دنبال پرورش دانش آموزانی هستند که مسئولیت یادگیری خود را برعهده بگیرند و به یادگیرندگان مادام العمر تبدیل شوند. این مقاله مروری به بررسی جامع خودارزیابی دانش آموزان به عنوان یک راهبرد نوین در بهبود فرآیند یادگیری می پردازد. یافته ها نشان می دهد که خودارزیابی، با فعال کردن فرآیندهای فکری و تاملی در دانش آموزان، به آن ها کمک می کند تا به درک عمیق تری از نقاط قوت و ضعف خود برسند. این فرآیند، نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود، بلکه مهارت های حیاتی نظیر تفکر انتقادی، خودتنظیمی و مسئولیت پذیری را نیز در دانش آموزان پرورش می دهد. خودارزیابی، با کاهش وابستگی به بازخوردهای بیرونی، انگیزه درونی برای یادگیری را تقویت کرده و به کاهش اضطراب ناشی از ارزشیابی های سنتی کمک می کند. این مقاله تاکید دارد که اجرای موفق خودارزیابی نیازمند آموزش معلمان، طراحی ابزارهای مناسب و ایجاد یک فرهنگ کلاسی حمایتی و بدون قضاوت است. در نهایت، این پژوهش به این نتیجه می رسد که خودارزیابی، با توانمندسازی دانش آموزان برای تبدیل شدن به یادگیرندگان خودراهبر، نقش حیاتی در تحقق اهداف نوین آموزشی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

خودارزیابی ، بهبود یادگیری ، خودتنظیمی ، فرآیند یادگیری ، راهبردهای آموزشی