تبیین ابعاد سلامت روان شناختی ورزشکاران بر اساس سبک های تنظیم شناختی-هیجانی

اهداف: پژوهش حاضر با هدف تبیین سلامت روان شناختی ورزشکاران بر اساس سبک های تنظیم شناختی-هیجانی انجام شد. روش شناسی: نمونه ای با حجم ۳۸۵ نفر (۲۸۵ مرد و ۱۰۰ نفر زن) به روش تصادفی خوشه ای از بین جمعیت ورزشکاران نخبه انتخاب شد و مقیاس سلامت روان و پرسش نامه تنظیم شناختی-هیجانی فرم کوتاه را تکمیل نمودند. برای تحلیل آماری داده ها از شاخص ها و روش های آماری توصیفی و استنباطی مانند همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیری استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین سبک های تنظیم شناختی هیجانی با مولفه های سلامت روان شناختی همبستگی معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن است که از بین سبک های تنظیم شناختی هیجانی، تمرکز مجدد مثبت و ارزیابی مجدد مثبت، به صورت مثبت بهزیستی روان شناختی را پیش بینی می کنند. همچنین فاجعه نگاری به طور مثبت و تمرکز مجدد مثبت نیز به طور منفی، درماندگی روان شناختی را پیش بینی می کند. بحث و نتیجه گیری: سبک هایی که ورزشکاران برای تنظیم هیجاناتشان به کار می برند، در تعیین سلامت روان شناختی آنان اهمیت دارند و تﻘویت راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی-هیجانی باید به عنوان هدفی برای پی ریزی مداخلات و برنامه های آموزشی سلامت روان مورد توجه واقع شود، به طوری که ورزشکاران در مواقع ارزیابیشان از موقعیت ها، بتوانند از راهبردهایی استفاده نمایند که مناسب ترین جو هیجانی را در رقابت ها ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

تنظیم شناختی هیجانی ، بهزیستی ، درماندگی ، ورزشکاران