تاثیر مکمل یاری کوآنزیم Q۱۰ بر فازهای ایزوکپنیک بافری و هایپوکپنیک پرتهویه ای در ورزشکاران استقامتی مرد جوان
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 127
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ASP-14-27_001
تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: ایزوکپنیک بافری و هایپوکپنیک پرتهویه ای نقش مهمی در ارزیابی عملکرد ورزشی و سلامت قلب و عروق دارند. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر مکملیاری کوآنزیمQ۱۰ بر فازهای ایزوکپنیک بافری(IB) و هایپوکپنیک پرتهویهای (HHV) مردان جوان ورزشکار استقامتی بود. مواد و روشها: ۱۴ مرد جوان ورزشکار انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مساوی قرار گرفتند. بمدت ۴ هفته، گروه تجربی کوآنزیمQ۱۰ و گروه کنترل دارونما را به مقدار۶۰ میلی گرم در روز مصرف کردند. در سه نوبت از هر دو گروه آزمون بیشینه فزاینده (CXP) برای اندازه گیری آستانه تهویه (VT) و نقطه جیران تنفسی (RCP) در روزهای ۱، ۱۴و ۲۸ گرفته شد. گازهای تنفسی آزمودنی ها توسط دستگاه گازآنالیزر جمع آوری و بطور خودکار مقادیر O۲، CO۲، معادل تهویه ای اکسیژن (EqO۲) و معادل تهویهای دی اکسید کربن (EqCO۲) معادل با VT و RCP اندازهگیری و ثبت شد. برای مقایسه متغیرها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و t مستقل استفاده شد (۰۵/۰P یافته ها: در فاز ایزوکپنیک بافری اختلاف معنیداری بین مراحل زمانی در گروه کوآنزیم Q۱۰ (۲۸/۰=P، ۴۰/۱ = F) و گروه کنترل (۷۴/۰=P) وجود نداشت. در فاز هایپوکپنیک پرتهویهای اختلاف معنیداری بین مراحل زمانی در گروه کوآنزیم Q۱۰ (۰۱/۰=P، ۰۰/۷ = F) وجود داشت که مربوط به مرحله زمانی پس آزمون با پیش آزمون بوده است (۰۲/P=)، در حالی که در گروه کنترل این اختلاف معنی دار نبود. نتایج آزمون t مستقل اختلاف معنی داری را بین مراحل مختلف زمانی IB و HHV بین دو گروه نشان نداد. نتیجه گیری: هرچند بصورت تئوریک کوآنزیم Q۱۰ می تواند برای ظرفیت تمرین و کاهش استرس اکسیداتیو مفید واقع شود، مطالعه حاضر نتوانست تاثیر معنی دار مکمل یاری کوآنزیم Q۱۰ بمقدار ۶۰ میلی گرم در روز، بمدت ۱۴ و ۲۸ روز را بردامنه فازهای ایزوکپنیک بافری و هایپوکپنیک پرتهویهای مردان جوان ورزشکار نشان دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معرفت سیاه کوهیان
Department of Physical Education and Sports Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran,
لطفعلی بلبلی
Department of Physical Education and Sports Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran,
حبیب اله دشتی
Department of Physical Education and Sports Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran,
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
