طراحی یک شبکه توزیع محلی مبتنی بر مدل جمع سپاری با رویکرد خود-جمع آوری

خدمت نوین خود-جمع آوری در لجستیک شهری  به عنوان جایگزینی برای تحویل درب-به-درب با مزایای محیط زیستی و اجتماعی مطرح است. هدف این تحقیق،  بررسی میزان آگاهی جمعیت از خدمت نوین خود-جمع آوری در تحویل سفارشات با استفاده از تهیه پرسشنامه و مصاحبه با ساکنین شهر تهران، تعیین عوامل موثر بر انتخاب این خدمت از سوی مشتریان و  بررسی نحوه ارتباطات این عوامل با یکدیگر با به کارگیری رویکرد DANP فازی و نهایتا ارائه یک مدل ریاضیاتی جهت پوشش دهی مراکز خود-جمع آوری در یک شبکه لجستیک شهری با هدف کمینه سازی میزان مسافت پیموده شده توسط مصرف کنندگان می باشد. یافته های پژوهش حاکی از این موضوع می باشد که سطح آگاهی جمعیت در ایران از خدمت خود-جمع آوری بسیار پایین بوده است. با این حال، افزایش قابل توجه علاقه مندی جمعیت به این سرویس در صورت نزدیکی مکان های تحویل، نشان از پتانسیل بالا این ابتکار نوین دارد. همچنین، تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد که معیار های ۱-نزدیکی مکان های خود-جمع آوری به مشتریان، ۲-تفاوت هزینه میان دو خدمت تحویل درب-به-درب و خود-جمع آوری و همچنین ۳-کیفیت خدمات ارائه شده در این مراکز تاثیر به سزایی در پیشبرد این ابتکار جدید دارد. در نهایت، آگاهی بخشی و آموزش عمومی درباره مزایای زیست محیطی و اقتصادی این خدمت نوین، نقشه برداری از عادات خرید مشتریان و شناسایی نقاط استراتژیک، ارائه انگیزه های مالی و تخفیفاتی و  ارتقاء کیفیت خدمات به منظور افزایش پذیرش خدمت خود-جمع آوری از سوی مشتریان که منجر به بهبود عملکرد شبکه لجستیک شهری می باشد، را توصیه می نماید.

کلیدواژه ها:

جمع سپاری ، لجستیک جمعی ، تحویل محلی ، خود-جمع آوری ، بهینه سازی ، تصمیم گیری چند معیاره