اثر شش هفته تمرین هوازی فزاینده به همراه مصرف ویتامین D۳ بر سطح عامل رشد عصبی در هیپوکامپ موش های دیابتی شده با استرپتوزوسین
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 117
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ASP-14-28_015
تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: هدف از اجرای این پژوهش، بررسی اثر شش هفته تمرین هوازی فزاینده به همراه مصرف ویتامین D۳ بر سطح عامل رشد عصبی (NGF) در هیپوکامپ موش های دیابتی شده با استرپتوزوسین بود. روششناسی: ۴۸ سر حیوان (با وزن تقریبی۲۲۰-۲۴۰ گرم و سن ۹ هفته) به شش گروه: گروه کنترل، شم، دیابت، دیابت+تمرین، دیابت+ ویتامینD۳، دیابت+تمرین+ویتامین D۳(ترکیبی) تقسیم شدند. گروه تمرینی شش هفته و هفته ای پنج روز به تمرین روی نوارگردان پرداختند. گروه ویتامین D۳ به مدت شش هفته و برای دو هفته اول هفته ای دو روز ویتامین با دوز ۱میکروگرم در کیلوگرم و چهار هفته پایانی هفتهای یک بار به صورت درون صفاقی ویتامین D۳ دریافت کردند. برای ایجاد مدل تجربی دیابت، STZ با دوز ۶۰ میلیگرم در کیلوگرم به صورت درون صفاقی به حیوانات تزریق شد. سطح عامل رشد عصبی هیپوکامپ موش ها با روش الایزا اندازه گیری شد. یافتهها: سطح NGF در گروه کنترل دیابت نسبت به کنترل کاهش معنی داری یافت (۰۰۰۱/۰ P=). از طرف دیگر در گروه دیابت+تمرین+ویتامین در مقایسه با گروه دیابت افزایش معنی داری داشت (۰۰۰۱/۰P=). همچنین در گروه دیابت+ویتامین نسبت به گروه دیابت+تمرین+ویتامین افزایش معنی داری مشاهده شد (۰۰۰۱/۰P=) اما در گروه دیابت+تمرین نسبت به گروه دیابت+تمرین+ویتامین اختلاف معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: به طور کلی نتایج نشان داد مقادیر NGF در گروه دریافت کننده ویتامین به تنهایی نسبت به سایر گروه های تحقیق افزایش معناداری یافته است. از طرف دیگر مقادیر NGF در گروه هایی که مداخله تمرین را دریافت کردند نسبت به گروه کنترل دیابت افزایش معناداری یافته است اما این افزایش به میزان گروه دریافت کننده ویتامین به تنهایی نبود. لذا به نظر می رسد هر کدام از مداخله ها به خصوص مصرف ویتامین D۳ می تواند به واسطه تاثیر افزایشی روی عوامل نوروتروفیک یک عامل حفاظت عصبی مرکزی در برابر بیماری دیابت باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید امید حمیدی پرچیکلایی
دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران.
سید عبداله هاشم ورزی
استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
محسن پورقاسم
استاد مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی دانشگاه علوم پزشکی بابل
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
