بررسی دقت تخمین فشار CO۲ خون شریانی از فشار CO۲ انتهای بازدمی در سه شدت تمرینی ۳۰، ۵۰ و ۷۰ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی

سابقه و هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر شدت تمرین بر دقت تخمین فشار CO۲ خون شریانی از فشار CO۲ انتهای بازدمی بود.مواد و روش ها: ۱۰ آزمودنی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابتدا حداکثر اکسیژن مصرفی (VO۲max) آزمودنی ها با انجام پروتکل تمرینی فزاینده بدست آمد. سپس هر آزمودنی سه پروتکل تمرینی را با سه شدت ۳۰ ، ۵۰ و ۷۰ درصد VO۲max خود که مدت زمان هر تمرین ۱۲ دقیقه بود انجام داد. نمونه های خونی در حین استراحت، تمرین و دوره ریکاوری گرفته شد و همچنین داده های مربوط به گازهای تنفسی جمع آوری شدند.یافته ها: ضریب همبستگی بین PaCO۲ و PaCO۲pre و مقدار p در تمرین با شدت ۳۰ درصد به ترتیب ۸۰۷/۰=r و ۰۰۱/۰=p و در تمرین با شدت ۵۰ درصد ۸۲۲/۰=r و ۰۰۱/۰=p و در شدت ۷۰ درصد VO۲max برابر با ۵۵۲/۰=r و ۰۰۳/۰=p بود. درصد خطای تخمین در شدت ۷۰ درصد VO۲max بالاتر از درصد خطا در شدت های ۳۰ و ۵۰ درصد VO۲max بود.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه بنظر می رسد دقت تخمین فشار CO۲ خون شریانی از فشار CO۲ انتهای بازدمی در شدت های تمرینی بالاتر نسبت به شدت های پایین تر کمتر است.

کلیدواژه ها:

دی اکسید کربن پایان بازدمی ، دی اکسید کربن خون شریانی ، شدت تمرین