مقایسه ی شیوع آسیب در پسران رزمی کار غیر حرفه ای (کاراته، جودو، تکواندو)

هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی و مقایسه میزان شیوع آسیب در پسران رزمی کار غیر حرفه ای ورزش های تکواندو، جودو و سبک های کنترلی کاراته می باشد. روش شناسی: تحقیق حاضر تحقیقی گذشته نگر است که آسیب های یک سال گذشته را مورد ارزیابی قرار داده است. نمونه های تحقیق شامل ۴۵ تکواندوکار، ۳۴ جودوکار و ۳۰ کاراته کار (میانگین و انحراف معیار؛ سن ۶/۱±۹/۱۵ سال، قد ۳/۶ ± ۹/۱۶۸سانتی متر، وزن ۱/۷± ۵/۵۸ کیلوگرم) از باشگاه های شهر ایلام می باشد. انتخاب نمونه ها به صورت دردسترس و هدفمند انجام گرفت. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه ی تعدیل یافته دستامب و همکاران (۲۰۰۶)، و  برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون خی دو استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که میزان آسیب های رخ داده (به ازای هر ۱۰۰ نفر)، در رشته تکواندو (۳/۵۶ درصد) بطور معناداری بیشتر از رشته های جودو (۱/۲۴ درصد) و کاراته (۵/۱۹ درصد) بود (۰۰۰/۰,P= ۴۶/۴۴۸۲=  χ). در رشته ی کاراته آسیب های اسپرین (۲/۳۱ درصد)، در رشته ی جودو آسیب های استرین (۶/۲۹ درصد) و در رشته ی تکواندو آسیب های کوفتگی (۳/۳۲ درصد) بیشترین نوع آسیب ها بودند. در هر سه رشته آسیب های اندام تحتانی بیشتر از سایر نواحی بدن بود که در رشته ی تکواندو (۴/۶۸ درصد) بیشتر از رشته های جودو (۹/۳۴ درصد) و کاراته (۳/۴۱ درصد) مشاهده شد (۰۰۰/۰ , P= ۱۲/۳۵۵۲=  χ). همچنین خطای تکنیکی حریف در رشته ی کاراته (۳/۳۰ درصد)، زمین خوردن در رشته ی جودو (۷/۲۳ درصد) و ضربه ی حریف در رشته ی تکواندو (۹/۲۹ درصد) به عنوان مهمترین مکانیسم های بروز آسیب شناخته شدند. به طور کلی    آسیب های خفیف در رشته کاراته (۶/۷۰ درصد)، جودو (۲/۵۹ درصد) و تکواندو (۵/۶۰ درصد) بیشتر از  آسیب های متوسط، شدید و بسیار شدید  بوده است (۰۰۰/۰ , P= ۹/۳۴۷۲=  χ). در مجموع میزان آسیب های زمان تمرین (۶/۸۰ درصد) در هر سه رشته بطور معناداری بیشتر از زمان مسابقه (۴/۱۹ درصد) بود (۰۰۰/۰ , P= ۱/۲۷۴۲=  χ). میزان آسیب های سمت برتر در رشته تکواندو (۴/۵۱ درصد) (۰۰۵/۰ , P= ۸۹/۷۲=  χ) و کاراته (۹/۴۵ درصد) (۰۰۲/۰ , P= ۹۸/۹۲=  χ) بطور معناداری بیشتر از سمت غیر برتر مشاهده شد. اما در رشته جودو بین میزان آسیب دیدگی در سمت برتر (۸/۴۲ درصد) و غیر برتر (۹/۳۲ درصد) تفاوت معناداری وجود نداشت (۱۶۲/۰ , P= ۹۵/۱۲=  χ). بحث و نتیجه گیری: نتایج بدست آمده حاکی از میزان شیوع بالای آسیب در ورزش تکواندو نسبت به سبک های کنترلی کاراته و جودو بود. ورزش تکواندو یک ورزش کاملا برخوردی است در حالیکه سبک های کنترلی کاراته تحت قوانین نیمه برخوردی اجرا می شوند و همین عاملی است که باعث شیوع آسیب های کمتر در این سبک ها شده است. بنابراین شرکت در سبک های کنترلی کاراته به افراد علاقمند توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آسیب ، تکواندو ، کاراته ، جودو ، غیر حرفه ای