ارتباط بین سبک های رهبری و اثربخشی مدیران اداره های تربیت بدنی استان لرستان

چکیده هدف تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین سبک های رهبری با میزان اثربخشی مسوولین اداره­های تربیت بدنی استان لرستان بود. این تحقیق از نوع توصیفی همبستگی و به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران و مسوولین شاغل در اداره­های تربیت بدنی شهرستان­ها و بخش های استان لرستان در سال ۱۳۸۶ بودند (۳۲=N). نمونه آماری برابر با جامعه آماری در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده­ها شامل سه پرسش نامه ویژگی­های فردی، سبک های رهبری باردنز و متزوکاس و اثربخشی تالکوت پارسونز بود. از روش های آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و. . . . ) برای توصیف یافته­ها و از آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس یک سویه) برای آزمون فرضیه­های تحقیق استفاده شد. یافته­های تحقیق نشان داد ۲۲% مدیران از سبک وظیفه مدار، ۳۱% از سبک رابطه مدار و ۴۷% از سبک تلفیقی استفاده می­کنند. هم­چنین، اثربخشی ۲۱% مدیران در حد ضعیف، ۵۶% در حد متوسط و ۲۳% در حد خوب بوده­است. در آزمون فرضیه­های تحقیق تنها بین سبک رهبری وظیفه مدار با میزان اثربخشی مسوولین رابطه مثبت معنی­دار مشاهده شد (۰۰۴/ ۰= P و ۴۹/ ۰ = r). به علاوه، بین ویژگی­های فردی با میزان اثربخشی و سبک­های رهبری انتخابی رابطه معنی­دار مشاهده نشد، تنها بین میزان اثربخشی و تعداد دوره­های آموزشی گذرانیده شده رابطه مثبت معنی­دار مشاهده شد (۴۲/ ۰= P و ۰۱۷/ ۰= r). با توجه به یافته­های تحقیق پیشنهاد می­شود به منظور ارتقای سطح دانش و آگاهی مدیران ورزشی و آشنایی آنان با روش های نوین مدیریتی به خصوص در سطح استان­های محروم مانند لرستان، با برگزاری دوره­ها و کارگاه­های آموزشی ویژه به آنان کمک شود تا بتوانند با انتخاب سبک رهبری مناسب در محیط سازمان ورزشی تحت پوشش خود مدیران موثر و موفقی باشند.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: سبک های رهبری ، اثربخشی ، مسوولین تربیت بدنی ، لرستان