تاثیر رویکرد فعال تدریس بر پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی ابعاد مختلف تاثیر رویکردهای فعال تدریس در مقطع ابتدایی انجام شده است. تمرکز اصلی بر چهار محور شامل تاثیر این رویکردها بر پیشرفت تحصیلی، نقش آن ها در افزایش انگیزش و مشارکت دانش آموزان، تقویت مهارت های اجتماعی و همکاری، و شناسایی مهم ترین چالش ها و موانع اجرای آن ها بوده است. روش پژوهش، کیفی و توصیفی است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و مرور منابع علمی مرتبط گردآوری شده و تحلیل اطلاعات به شیوه تحلیل کیفی انجام گرفته است. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای فعال، علاوه بر ارتقای یادگیری عمیق و پیشرفت تحصیلی، به شکل چشمگیری انگیزه و میزان مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و مهارت های اجتماعی و همکاری را پرورش می دهند. با این حال، محدودیت زمان، کمبود منابع، تراکم کلاس ها، مقاومت نگرشی و فشار نظام ارزشیابی سنتی، از موانع مهم اجرای موثر این رویکردها محسوب می شوند. نتایج پژوهش بر ضرورت حمایت ساختاری و آموزشی از معلمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، مقطع ابتدایی ، تدریس ، یادگیری ، رویکرد فعال.