بررسی هوش مصنوعی در تدریس و آموزش

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 131

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SREE-5-53_032

تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404

چکیده مقاله:

هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) یکی از پیشرفته ترین فناوری های دوران کنون، کارآیی ژرفی بر گستره آموزش و یادگیری گذاشته است. با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، سامانه های هوشمند می توانند نیازهای آموزشی هر دانش آموزی را شناسایی کرده و دانش مناسب را به گونه شخصی سازی شده پیشنهاد دهند. این فناوری نه تنها به معلمان در تحلیل عملکرد دانش آموزان کمک می کند، بلکه از راه سامانه های خود آموز، فرصت یادگیری مداوم را برای آنها فراهم می سازد. از جمله کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش می توان به چت بات های آموزشی، ارزیابی خودکار آزمون ها، آموزش زبان با کمک پردازش زبان طبیعی و واقعیت مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی اشاره کرد. این پیشرفت ها سبب شده آموزش از گونه سنتی دور شود، و به سوی یادگیری هوشمند، تعاملی و نرمش پذیر نزدیک شود. هوش مصنوعی در کنار دگرگون سازی ابزارهای آموزشی، زمان و پیش آمد های بی مانندی را برای درک بهتر فرآیند یادگیری از نگاه روان شناسی فراهم کرده است. یکی از دستاوردهای مهم این فناوری، توانایی تحلیل داده های رفتاری دانش آموزان و درک الگوهای یادگیری آنان است. چنین تحلیلی به معلمان کمک می کند هنگام آموزش شناخت دقیق تری از سبک های شناختی، انگیزه ها، اضطراب های درسی و حتا اندازه تمرکز یادگیرندگان به دست آورند. سامانه های یادگیری هوشمند می توانند با شناسایی نقاط کاستی و توانمندی دانش آموزان، روش های آموزشی را به گونه ای برنامه ریزی کنند که با ویژگی های روانی و هیجانی آنان هم آهنگ باشد. برای نمونه اگر دانش آموزی اضطراب امتحان دارد، هوش مصنوعی می تواند چارچوب یادگیری کم تنش تر و انگیزشی تری را برایش فراهم آورد. همچنین، هوش مصنوعی می تواند بازخوردهای آنی و سازنده ای پیشنهاد دهد که سبب کارآمدی خود، انگیزه درونی و یادگیری خود تنظیمی شود. هوش مصنوعی این توان را دارد که آموزش را برابرتر یا عادلانه تر، و در دسترس تر سازد؛ البته به شرط آن که به آموزه های اخلاقی، حریم خصوصی و برابری آموزشی توجه شود. به بیان دیگر بی توجهی به جنبه های اخلاقی و روان شناختی هوش مصنوعی در آموزش می تواند آسیب زا باشد. وابستگی بیش از اندازه به الگوریتم ها، نبود تعامل های انسانی، یا نادیده گرفتن تفاوت های فردی منجر به استرس یا احساس بی ارزشی در یادگیرندگان می شود. سرانجامچه بخواهیم یا نخواهیم، در این زمان هوش مصنوعی، بیش از هر محرک دیگر آموزش را دگرگون ساخته و باز هم بیشتر دگرگون می سازد. پس بایستی با دانش و داده های مناسب، خود را برای همه دگرگونی ها و تحول های آموزشی آینده آماده کنیم.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

سمیرا علیزاده

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی

طیبه شکوهی فر

کارشناسی آموزش ابتدایی

زری تیموری سنگانی

کارشناسی آموزش ابتدایی

الهه رحمانی

کارشناسی آموزش ابتدایی