حقوق شهروندی و نقض حقوق انسانی در تضاد حقوق شهروندی

مهم ترین بحث در حقوق شهروندی، آشنایی شهروندان با قوانین و مقررات است. در این راستا قانون اساسی به عنوان مهم ترین منبع قانونی که اصول اساسی حقوق یک ملت-دولت در آن گنجانده شده و مشکلات و روابط بین قوای مختلف و قدرت های عمومی ... را بیان می نماید، نقش مهمی را ایفا می کند. تولید یک اجماع حمایتی از حقوق شهروندی است. قانون اساسی ایران با الهام از آموزه های دینی، به تبیین روابط متقابل دولت و شهروندان به خصوص در حوزه آزادی ها پرداخته و با استناد به منابع اصل دینی، مبانی اصول حقوق شهروندی در قانون اساسی را بیان داشته است. اصل بیست و ششم قانون اساسی با به رسمیت شناختن تشکیل و فعالیت احزاب و جمعیت ها که اهداف اجتماعی خواهی این همانی اعضای شهروندان را قادر می سازد، نشان دهنده آن است که دارای تمایلات مشترک سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ... هستند، در کنار اهداف فردی قرار گرفته و به عنوان یک توده فکورمند، با حضور شدن در صحنه های مختلف به مطالبات حقوقی و آزادی های خود در محیط جامعه دست پیدا می کنند. به موجب اصل بیست و هفتم قانون اساسی در هنگام بیان مطالبات یا اعتراضات با دفاع از حقوق خویش با تشکیل اجتماعات منسجم به نمایندگان حفظ حقوق قانونی، راه و راه حل هایی های قانونی به جلب افکار عمومی و رعایت می نماید. محتوای قانون اساسی در رابطه با حقوق شهروندی به سه دسته عمده تقسیم می شود.

کلیدواژه ها:

حقوق شهروندی ، حقوق اساسی ، قانون اساسی ، شهروند حقوق شهروندی در تضاد حقوق شهروندی ، قوانین ، مقررات اجتماعی