نقش هوش مصنوعی در کاهش تبعیض آموزشی در مدارس

هدف این تحقیق بررسی نقش هوش مصنوعی در کاهش تبعیض آموزشی در مدارس و شناسایی ابعاد و سازوکارهای موثر آن بود. پژوهش با استفاده از روش تحقیق مروری و تحلیل محتوای منابع علمی انجام شد. داده های گردآوری شده از مطالعات داخلی مرتبط با عدالت آموزشی، آموزش چندفرهنگی، سوگیری الگوریتمی، و بکارگیری فناوری های نوین در آموزش، تحلیل و طبقه بندی گردید. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی با قابلیت شناسایی نیازهای فردی دانش آموزان، طراحی مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده، تولید محتوای چندزبانه و بومی سازی شده، و بهبود دسترسی به منابع آموزشی، می تواند فرصت های یادگیری برابر را ارتقا دهد. همچنین، یکپارچه سازی آموزش چندفرهنگی با این فناوری موجب کاهش سوگیری فرهنگی و افزایش احساس تعلق دانش آموزان به محیط آموزشی شد. در عین حال، چالش هایی همچون سوگیری داده ها، شکاف دیجیتال، و کمبود مهارت بهره برداری موثر از ابزارهای هوشمند، از موانع تحقق عدالت آموزشی محسوب گردید. نتیجه گیری تحقیق بیانگر آن است که هوش مصنوعی در صورت همراهی با سیاست گذاری شفاف، توسعه زیرساخت ها، آموزش معلمان و نظارت فنی مستمر، می تواند ابزاری قدرتمند برای کاهش تبعیض آموزشی باشد. بنابراین، بهره گیری ترکیبی از ظرفیت فناورانه و شناخت انسانی معلمان، شرط کلیدی موفقیت این رویکرد در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تبعیض آموزشی ، عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتال ، آموزش چندفرهنگی