مقایسه ی استحکام شکست دندان های اندو شده ترمیم شده با روش بایومیمتیک و سه نوع پست و کور

سابقه و هدف: در دندان های درمان ریشه شده، درمان پست و کور و به دنبال آن، پوشش تاج با روکش درمان انتخابی است. تحقیق حاضر با هدف مقایسه ی استحکام شکست دندان های ترمیم شده با استفاده از چهار روش مختلف (بایومیمتیک، فایبر پست، پست و کور ریختگی نیکل-کروم (NiCr)، و پست و کور ریختگی Non-pieuous gold (NPG) )، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، چهل دندان پرمولر دوم تک ریشه ای ماگزیلا انتخاب و تاج آن ها از mm ۲ بالای CEJ قطع شد. درمان ریشه ی استاندارد در نمونه ها انجام شد و دندان ها در ۴ گروه تقسیم شدند. در گروه های پست ریختگی NiCr، NPG و فایبر پست، روکش های تمام فلزی ساخته شده و با گلاس آینومر سمان شدند. نمونه های بایومیمتیک از طریق قرار گرفتن فایبرهای رزینی تقویتی و به طور مستقیم ترمیم شدند و سپس با روکش های تمام فلزی باز سازی شدند. نیروهای ۴۵ درجه ای در دستگاه universal به روکش ها وارد شده و استحکام شکست دندان ها محاسبه و الگوهای شکست آن ها تعیین شد. استحکام گروه ها با آزمون آنالیز واریانس مقایسه شده و مقایسات دو به دو با آزمون Tukey انجام شد. الگوهای شکست با آزمون chi-square بررسی شدند. یافته ها: بیش ترین مقادیر استحکام شکست به ترتیب در پست های NPG (۴۶۲۲/۳۷ نیوتن)، فایبرپست (۴۵۳۴/۲۲ نیوتن)، NiCr (۳۷۹۴/۴۵ نیوتن) و روش بایومیمتیک (۲۳۲۹/۵۸ نیوتن) دیده شد. استحکام پست های (۰/۰۰۱ = p) NPG، فایبر (۰/۰۰۱=P) و NiCr (۰/۰۲۵=P) به طور معنی داری بیش از روش بایومیمتیک بوده و بیش ترین و کم ترین فراوانی شکست های غیرقابل ترمیم به ترتیب در گروه های فایبرپست (۸۰/۰درصد) و بایومیمتیک (۵۰/۰درصد) دیده شد. استنتاج: روش بایومیمتیک برای تقویت دندان ها استحکام شکست کم تری نسبت به سیستم های پست-کور ایجاد کرده ولی فراوانی شکست های قابل ترمیم در آن بیش تر از گروه های دیگر مورد آزمایش بوده است.

کلیدواژه ها:

post-core ، biomimetic dentistry ، fracture resistance ، endodontic treatment ، پست-کورریختگی ، فایبرپست ، دندانپزشکی بایومیمتیک ، استحکام شکست