The Impact of Storytelling-Based Therapy on Improving the Self-Efficacy of Children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD)

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر بسته ی آموزش قصه گویی بر افزایش خودکارآمدی کودکان دارای نقص توجه/ بیش فعالی انجام گرفت. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه ازمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعه ی آماری شامل کودکان دارای نقص توجه/ بیش فعالی بودند که به مرکز مشاوره ی پژوهشسرای فارابی منطقه ۱۲ تهران در سال ۱۴۰۱ مراجعه کرده بودند. در این پژوهش ۲۰ کودک ۶-۷ ساله که دارای نقص توجه/ بیش فعالی بودند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به شکل تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل جای دهی شدند. گروه آزمایش درمان مبتنی بر بسته ی آموزش قصه گویی را در ۸ جلسه ی ۷۵ دقیقه ای، هفته ای دو جلسه دریافت کردند. پرسشنامه ی مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس خودکارآمدی شرر است که دارای ۱۷ ماده و هر ماده پنچ گزینه است. به منظور تحلیل داده های پژوهش علاوه بر تحلیل توصیفی، از تحلیل استنباطی و روش تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار  SPSS نسخه ی ۲۳ بهره گرفته شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که روش قصه گویی بر بهبود نقص توجه و بیش فعالی کودکان اثربخشی مثبت و معنادار دارد. بحث و نتیجه گیری: بر اساس مجموع نتایج می توان گفت: درمان مبتنی بر قصه گویی بر افزایش  خودکارآمدی کودکان دارای نقص توجه /بیش فعالی اثربخش است. مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر بسته ی آموزش قصه گویی بر افزایش خودکارآمدی کودکان دارای نقص توجه/ بیش فعالی انجام گرفت. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه ازمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعه ی آماری شامل کودکان دارای نقص توجه/ بیش فعالی بودند که به مرکز مشاوره ی پژوهشسرای فارابی منطقه ۱۲ تهران در سال ۱۴۰۱ مراجعه کرده بودند. در این پژوهش ۲۰ کودک ۶-۷ ساله که دارای نقص توجه/ بیش فعالی بودند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به شکل تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل جای دهی شدند. گروه آزمایش درمان مبتنی بر بسته ی آموزش قصه گویی را در ۸ جلسه ی ۷۵ دقیقه ای، هفته ای دو جلسه دریافت کردند. پرسشنامه ی مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس خودکارآمدی شرر است که دارای ۱۷ ماده و هر ماده پنچ گزینه است. به منظور تحلیل داده های پژوهش علاوه بر تحلیل توصیفی، از تحلیل استنباطی و روش تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار  SPSS نسخه ی ۲۳ بهره گرفته شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که روش قصه گویی بر بهبود نقص توجه و بیش فعالی کودکان اثربخشی مثبت و معنادار دارد. بحث و نتیجه گیری: بر اساس مجموع نتایج می توان گفت: درمان مبتنی بر قصه گویی بر افزایش  خودکارآمدی کودکان دارای نقص توجه /بیش فعالی اثربخش است.

کلیدواژه ها:

Attention Deficit Disorder ، children ، self-efficacy ، treatment ، storytelling ، اختلال نقص توجه ، کودکان ، خودکارآمدی ، درمان ، قصه گویی