بررسی رابطه بین هوش هیجانی معلمان و راهبردهای موثر مدیریت کلاس درس

این پژوهش به بررسی دقیق رابطه میان مولفه های هوش هیجانی معلمان و اثربخشی راهبردهای مدیریت کلاس درس، به عنوان دو رکن بنیادین در تضمین کیفیت فرآیند آموزش و پرورش و ارتقای محیط های یادگیری بالنده، پرداخته است. هدف اصلی این مطالعه، تبیین چارچوبی نظری است که چگونگی تاثیرگذاری توانایی های هیجانی (مانند خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی) را بر انتخاب، اجرا و انعطاف پذیری استراتژی های مدیریتی معلمان در مواجهه با چالش های کلاس درس روشن سازد. یافته های نظری نشان می دهند که هوش هیجانی بالا، به طور معناداری با اتخاذ راهبردهای مبتنی بر روابط مثبت، مدیریت فعال تعارض و ایجاد جو عاطفی حمایتی در کلاس مرتبط است؛ در حالی که نقص در این مولفه ها، معلمان را به سمت راهبردهای واکنشی و انفعالی سوق می دهد که کارایی آموزشی را به شدت کاهش می دهد. در نتیجه، این تحقیق بر اهمیت نهادینه سازی آموزش های توسعه هوش هیجانی برای کلیه کادر آموزشی تاکید می ورزد و نشان می دهد که سرمایه گذاری بر ظرفیت های عاطفی معلمان، نه تنها به بهبود انضباط کلاس کمک می کند، بلکه به طور مستقیم بر نتایج یادگیری دانش آموزان و توسعه مهارت های اجتماعی-عاطفی آنان در سطح کلان نظام آموزشی اثرگذار است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، راهبردهای مدیریت کلاس ، تعامل معلم-دانش آموز ، معلمان