بررسی رابطه همدلی و هم زبانی با میانجیگری هوش اجتماعی در خودتنظیمی دانش آموزان از دیدگاه مدیران و معلمان غیر انتفاعی پایه ابتدایی شهرستان مرند

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش های مدرسه در شکل گیری و توسعه اخلاق شهروندی دانش آموزان مدارس ابتدائی دختران شهر مرند صورت پذیرفته است. این تحقیق از نظر هدف از نوع کاربردی و از نظر ماهیت از نوع توصیفی - همبستگی و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع میدانی بود. جامعه آماری کلیه معلمان مدارس ابتدایی غیرانتفاعی شهرستان مرند که تعداد آنها ۸۴۰ نفر است. نمونه آماری با توجه به جدول مورگان و با روش روش نمونه گیری خوشه ای به تعداد۲۶۵ نفر انتخاب گردیده است. برای گردآوری داده ها از ابزار پرسشنامه همدلی و همزبانی کودکان دا سیلوا (۲۰۲۲)، هوش اجتماعی ترومسو (۲۰۰۱)، خودتنظیمی هافمن و کاشدان (۲۰۱۰) استفاده گردید که پایایی آنها بر اساس آلفای کرونباخ، به ترتیب ۸۶۸/۰، ۷۰۲/۰، ۷۸۹/۰و ۸۸۱/۰ محاسبه گردید که مورد تایید است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری و با نرم افزار SMART PLS بهره گرفته شد. یافته ها نشان داد که بین همدلی و هم زبانی با میانجیگری هوش اجتماعی و خودتنظیمی دانش آموزان از دیدگاه مدیران و معلمان غیر انتفاعی پایه ابتدایی شهرستان مرند رابطه معنی داری وجود دارد. همچنین بین همدلی و هم زبانی با خودتنظیمی دانش آموزان از دیدگاه مدیران و معلمان غیر انتفاعی پایه ابتدایی شهرستان مرند رابطه معنی داری وجود دارد. لذا به مشاوران و معلمان پیشنهاد می شود همدلی و همزبانی دانش آموزان را در مدارس بیش از پیش مورد توجه قرار دهند تا نتایج بتوانند مطلوب روانشناختی و تحصیلی را کسب کنند.

کلیدواژه ها:

همدلی ، هم زبانی ، هوش اجتماعی ، خودتنظیمی دانش آموزان.