گونه های آموزش فلسفه به نوجوانان و ضرورت بررسی نسبت محتوا و قالب در آنها

هدف این پژوهش، شناسایی و تفکیک رویکردها یا گونه های مختلف آموزش فلسفه به نوجوانان در مرحله اول و بررسی نسبت بین محتوا و قالب در آنها در گام بعدی است. پرداختن به هدف اول، ما را با دستهبندی های این نوع آموزش و تمایزهای ظریف آنها با یکدیگر آشنا میکند و بررسی هدف دوم از آن رو اهمیت دارد که نشان دهنده تاثیر و تاثر محتوا و قالب بر یکدیگر است. مداقه در مبانی نظری و الگوهای نگارشی محتوای آموزشی این رویکردها، شش رویکرد متفاوت را شناسایی میکند. بررسی داستانهای فلسفی به عنوان محتوای آموزشی مورد استفاده در این رویکردها، حاکی از آن است که این داستانها، چه در زمینه محتوا و انتخاب موضوع محوری یا مفاهیم فلسفی مندرج در داستان و چه روش و قالب و فرایند داستانپردازی، متاثر از مبانی فلسفی نویسندگان و حتی تصویرگران آنهاست. همچنین نشان می دهد از اساس نمی توان محتوا و قالب را در نگارش داستان فلسفی از یکدیگر تفکیک کرد و بین این دو، رابطه دوسویه وجود دارد که با مبانی نویسنده نیز نسبت معناداری دارند. این پژوهش از روش توصیفی -تحلیلی بهره برده و جامعه پژوهش خود را دو دسته کتابهای نظری و داستانی که به آموزش فلسفه به نوجوانان می پردازند، قرار داده است.

کلیدواژه ها:

آموزش فلسفه ، نوجوانان ، داستان فلسفی ، محتوا ، قالب