سلامت معنوی و بهزیستی و بالندگی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 57

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SALAMATM01_011

تاریخ نمایه سازی: 1 شهریور 1404

چکیده مقاله:

سابقه و هدف: سلامت معنوی مسیری برای تجربه احساس متعالی و اتصال به نیرویی فراتر از خود است که هم راهنمای زندگی هم معنابخش مرگ است. سلامت معنوی و معنویت ارزشی انسانی مثبت هستی بخش و وابسته به هستی شناسی است که با ایجاد میل به زندگی برای جست وجو در معنا و اهداف زندگی و فراتر از زندگی، نقش مهمی بازی می کند. بهزیستی روانی نیز چالشی هستی شناختی و تلاش برای رشد شخصی و تحقق توانایی هایی مانند خودمختاری، پذیرش، خودتسلط بر محیط تجربه روابط مثبت با دیگران و احساس معنا در زندگی است. با توجه به اینکه انسان در آن واحد موجودی زیستی روان شناختی و معنوی است که هم نیازهای زیستی دارد هم نیازهای روانی و هم نیازهای معنوی برآورده شدن نیازهای زیستی موجب استمرار کمی زندگی یعنی طول عمر می شود و برآورده شدن نیازهای روانی و معنوی موجب ارتقای کیفی زندگی و بهروزی می گردد بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین سلامت معنوی و بهزیستی روانی و تاثیر و تاثر آنها انجام شده است. روش: کار روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی است. داده های پژوهش به روش میدانی از طریق پرسشنامه جمع آوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل افراد ساکن تهران و کرج بود که به روش در دسترس ۲۹۰ نفر به عنوان نمونه به پرسش نامه های سلامت معنوی و روحی و بهزیستی پاسخ دادند و نتایج آن تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین سلامت معنوی و تمام مولفه های آن، توکل، توبه، ذکر، تدبر، دعا، تقوا، صبر، عبادت، شکر و خودسازی با بهزیستی رابطه مثبت معنادار وجود داشت و از میان تمام مولفه های سلامت معنوی، صبر و تدبر، بیشترین نقش پیش بینی کننده را برای بهزیستی داشتند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج هرچه فرد به جنبه های معنوی زندگی خود و کیفیت ارتباطش با خداوند توجه بیشتری داشته باشد از بهزیستی روانی و بالندگی بیشتری بهره خواهد برد. البته با توجه به نتایج این پژوهش مولفه های صبر (تحمل سختی ها و مشکلات و در کنار آن باور به حکمت خداوند و راضی بودن به خواست او و تدبر تفکر و تعقل عمیق در حقایق که منجر به ژرف اندیشی و عاقبت اندیشی می شود و نگاهی متفاوت و معنادار نسبت به تمام مسائل را ایجاد می کند بیشترین نقش پیش بینی کنندگی را برای بهزیستی داشتند که بر این اساس می توان به این نتیجه رسید که متمرکز شدن بر این دو سازه معنوی و پرورش باور به حضور خداوند و حکمت او می تواند تاثیر مثبت و معناداری بر تجربه سطح بالاتری از بهزیستی داشته باشد.

نویسندگان

سعیده فرج نیا

دکترای روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

سیمین حسینیان

استاد تمام گروه مشاوره دانشکده روانشناسی و مشاوره دانشگاه الزهرا تهران، ایران