اثربخشی درمان عقالنی- هیجانی الیس بر امنیت اجتماعی و مولفه های آن در دختران نوجوان با رفتارهای پرخطر شهر اصفهان

هدف از پژوهش، بررسی اثربخشی درمان عقالنی - هیجانی الیس بر امنیت اجتماعی و مولفه های آن در دختران نوجوان با رفتارهای پرخطر شهر اصفهان بود. طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پسآزمون با گروه گواه می باشد. جامعه آماری شامل کلیه دختران نوجوان با رفتارهای پرخطر مرکز اصلاح و تربیت شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود که از بین آنها ۴۴ نفر با توجه نقطه برش مقیاس رفتارهای پرخطر و در ادامه کسب نمره پایینتر از میانگین ابزارهای پژوهش و نیز با توجه به مالک های ورود به پژوهش غربالگردی و انتخاب شد و سپس بهطور تصادفی در ۲ گروه ۲۲ نفره، گمارده شدند. در ابتدا همه آزمودنیها دو گروه آزمایش و گواه پرسشنامه امنیت اجتماعی (هاشمزهی و مهدوی، ۱۳۹۱) و رفتارهای پرخطر (YRBS) را به عنوان پیشآزمون تکمیل نمودند. سپس اعضای گروه آزمایش به شیوه گروهی درمان عقالنی-هیجانی الیس را در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و هر هفته ۱ جلسه دریافت کردند؛ در حالی که اعضای گروه گواه (کنترل) در لیست انتظار قرار گرفتند و هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. بعد از اتمام مداخله درمانی و فرایند اجرای پژوهش، مجددا اعضای هر ۲ گروه (گروه آزمایش و گروه گواه) پرسشنامه پژوهش را به عنوان پسآزمون تکمیل کردند و در نهایت نتایج به دست آمده در مرحله ی پیشآزمون و پس آزمون به طور کلی جمعآوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS ۲۴ و از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تکمتغیری استفاده گردید. نتایج نشان داد که درمان عقالنی-هیجانی بهطور معنادار بر افزایش امنیت اجتماعی (امنیت جانی، امنیت مالی و امنیت عاطفی) در نوجوانان دختر با رفتارهای پرخطر موثر بوده است (p < ۰.۰۱).

کلیدواژه ها:

رفتارهای پرخطر ، امنیت اجتماعی ، درمان عقالنی- هیجانی الیس ، نوجوان