اثربخشی آموزش سیستمی بر اجتناب شناختی، تمایزیافتگی و قدرت ایگو بر زوجین با تجربهی سوگ

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش سیستمی بر اجتناب شناختی، تمایزیافتگی و قدرت ایگو بر زوجین با تجربهی سوگ انجام شد. از میان مراجعه کنندگان به مراکز مشاوره شهر اصفهان زوجینی که در ۳ سال اخیر تجربه سوگ داشتند ۴۰ نفر به عنوان گروه نمونه به صورت در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامههای اجتناب شناختی سکستون و داگاس (۲۰۰۶)، تمایزیافتگی خود اسکورن و فریدلندر ۱۹۸۸ و سیاهه روانشناختی ایگو مارک استروم و همکاران (۱۹۹۷) بر روی هر دو گروه اجرا شد. گروه آزمایش تحت آموزش سیستمی طی ۷ جلسه ۹۰ دقیقهای به صورت گروهی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکرد. پس از پایان جلسات آموزشی گروه آزمایش، هر دو گروه مجددا پرسشنامه ها را تکمیل کردند. در نهایت اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS و با استفاده از روشهای آماری کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که آموزش سیستمی بر متغیرهای اجتناب شناختی (۶۲/۵۱=F)، تمایزیافتگی (۴۸/۲۹=F) و قدرت ایگو (۷۴/۳۹=F) زوجین با تجربه سوگ اثرگذار است.

کلیدواژه ها:

آموزش سیستمی ، اجتناب شناختی ، تمایزیافتگی ، قدرت ایگو