اثربخشی رواندرمانی پویشی فشرده کوتاه مدت (ISTDP) بر تجربه های هیجانی در زنان با نشانه های اضطراب بیماری در شهرستان بروجن

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی رواندرمانی پویشی فشرده کوتاه مدت( ISTDP ) بر تجربه های هیجانی در زنان با نشانه های اضطراب بیماری انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل م ی باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان متاهل با نشانههای اضطراب بیماری در شهرستان بروجن که در سال ۱۴۰۲- ۱۴۰۳ به مراکز مشاوره این شهرستان مراجعه نمودند. حجم نمونه شامل ۳۰ نفر از زنان با نشانه های اضطراب بیماری که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و پس از همتاسازی بطور مساوی در قالب دوگروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اضطراب بیماری سالوسکیس و وارویک( ۱۹۸۹) و پرسشنامه تجربه های هیجانی براشاو ( ۲۰۰۹ ) بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای در طول دو ماه تحت روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت قرار گرفتند. داده ها با روش تحلیل کوواریانس و آزمون بنفرونی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد روان درمانی پویشی کوتاه مدت در مرحله پس آزمون اثربخشی معناداری بر تجربه های هیجانی داشت(۰۰۱/۰ p< .) نتایج در مرحله پیگیری نیز حاکی از پایداری اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت در گروه آزمایش بود. بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می توان گفت که روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت میتواند به عنوان یک شیوه درمانی مناسب برای بهبود تجربه های هیجانی در زنان دارای اضطراب بیماری به کار برده شود.

کلیدواژه ها:

تجربه های هیجانی ، اضطراب بیماری ، روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت