بررسی عوامل مرتبط با تکرار جرم پس از آزادی از زندان در نظام جزایی ایران

زندان یکی از مهمترین ابزار دفاع در مقابله با پدیده جرم و شخص مجرم است. اگرچه فلسفه اصلی تاسیس زندان ها تامین منافع جامعه از طریق اصلاح و تربیت مجرمین و و پیشگیری از تکرار جرم است اما مطالعات و پژوهش های علمی متعدد نشان می دهد؛ اغلب زندان ها در اصلاح زندانیان موفق نبوده اند و افرادی که عمال به زندان افتاده اند از ارتکاب جرم بازداشته نشده اند. نتایج پژوهش نشان داد که در صورت عدم موفقیت زندان در اصلاح و تربیت زندانی و عدم اجرای قوانین و مقررات زندان ها، فرد پس از آزادی مجددا مرتکب جرم خواهد شد زیرا در زندان مجرمان حرفه ای و افراد خطرناک حضور دارند و از طرفی کنترل چندانی نیز وجود ندارد این مسئله باعث می شود که افراد خطرناک دور هم جمع شده و گروه هایی را تشکیل داده و به آموزش آنان بپردازند در نتیجه بسیاری از زندانیان بعد از آنکه از زندان آزاد می شوند نه تنها اصلاح نمی شوند بلکه روش های ارتکاب بزهکاری و جرم را بصورت بسیار حرفه ای و سازمان یافته یاد می گیرند. همچن ین نشان داد که در سیاست جرم زدایی اصل تفکر بر این است که مجرم نباید به زندان برود و برخی از جرایم باید از حالت جرم خارج و با سازوکارهای اداری با آن برخورد شود، چرا که زندان خود به خود زمینه هایی را برای پرورش جرایم فراهم می سازد و در گذشته بسیار اتفاق افتاده که مجرم آماتوری در زندان تبدیل به یک مجرم حرفه ای شده است. بنابراین سیاست جرم زدایی، سیاست صحیحی است که اعمال آن برای برخی از جرایم می تواند مفید باشد. سیاست زندان زدایی که با اجرای طرح هایی هچمون حبس هایی زندان های کشور کامال حذف شده و تامی زندان ها به ندامتگاه تبدیل می شود.

کلیدواژه ها:

تکرار جرم ، زندان ، آزادی ، نظام جزایی ، ایران