نقش هوش مصنوعی در ارتقاء کیفیت تصمیم گیری راهبردی در سیستم های پیچیده

در سال های اخیر، با افزایش پیچیدگی و پویایی سیستم های راهبردی، نیازمندی های به ابزارهای هوش مصنوعی برای تصمیم گیری دقیق، سریع و انعطاف پذیر افزایش یافته اند. در این مقاله، هوش مصنوعی به عنوان یک راهکار نوین برای ارتقاء کیفیت تصمیم گیری در این حوزه پیچیده بررسی شده است. با توجه به رشد روزافزون روش های AI، هنوز چارچوبی دقیق، شافت و بومی برای تلفیق آن با فرآیندهای تصمیم گیری راهبردی در اکثر واحدهای دولتی و خصوصی وجود ندارد. این باعث بازدهی پایین فناوری های فعلی برای بهره گیری هوش مصنوعی در تصمیم گیری راهبردی در سیستم های پیچیده، به تارید بر ویژگی های بومی انجام شده است. پژوهش حاضر انواع ترکیبی اساتید و بازار داده های حور، داده های حور و تحلیل چند فیلده، اثربخشی ادواری هوش مصنوعی در سان ریوهای بحرانی نهایت دقت را برای مدیریت بحران های شایع وردار نمی گرفت. نتایج نشان داد که افزایش هوش مصنوعی به رشد ۳۳٪ در نهادها، افزایش ۱۴٪ در تخصصی ترین بخش ها، و رشد ۷۵٪ در نرخ بهره وری شایسته تاخیر تصمیم گیری شده. همچنین، دقت پیش بینی تقریبا به رشد ۱۰۱٪ ختم شد. بر اساس این یافته ها، هوش مصنوعی می تواند بهبود آفرینی، سازگاری و دقت تصمیم گیری را در سیستم های پیچیده ارتقاء دهد. این نتایج حاکی از آن است که بیراهگیری از AI یتواند نه تنها بیروری سیستم های راهبردی را افزایش دهد، بلکه در سازمان های نیز وضعیت بهبودی و پیشرفتگری سیستم ها، گویی سیاق در شرایط یدمقبولیت گیرد.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری راهبردی ، هوش مصنوعی ، سیستم های پیچیده ، یادگیری ماشین ، شبیه سازی عامل محور