تحلیل غیرخطی سیاست های آموزشی در دوره های ضمن خدمت با رویکرد خط مشی گذاری عمومی و مدیریت آموزشی (مطالعه موردی: اداره آموزش وپرورش خرم آباد)

این مطالعه در چارچوب سیاست گذاری عمومی در مدیریت منابع انسانی و با هدف ارائه چارچوب کمی مبتنی بر تحلیل تعاملی متغیرهای «ساعات آموزش» و «کیفیت محتوا» در دوره های ضمن خدمت معلمان متوسطه انجام شد. جامعه آماری شامل ۵۰۰ معلم متوسطه در خرم آباد بود که ۲۰۰ نفر به طور تصادفی پرسش نامه ای حاوی این دو متغیر را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از طرح مرکب مرکزی و روش سطح پاسخ و مدل سازی رگرسیون درجه دوم تحلیل شدند. نتایج بیانگر آن بود که کیفیت محتوا تاثیری مثبت و معنادار بر رضایت شغلی دارد و ساعات آموزش رابطه ای غیرخطی با رضایت شغلی نشان می دهد؛ به طوری که عبور از حدود ۱۲۲ ساعت سالانه موجب کاهش رضایت می شود. مدل نهایی با ضریب تبیین ۹۸۶/۰ از قدرت پیش بینی بالایی برخوردار است. یافته ها چارچوب کمی مبتنی بر تحلیل تعاملی اثرات متقابل کمی و کیفی را برای تدوین سیاست های آموزش ضمن خدمت ارائه می کند و پیشنهاد می شود نهادهای خط مشی گذار، به ویژه وزارت آموزش وپرورش و سازمان اداری و استخدامی کشور، با بهره گیری از نتایج تحلیل غیرخطی، آستانه های بهینه ساعات و کیفیت محتوا را در بخشنامه های خود لحاظ نماین

کلیدواژه ها:

آموزش ضمن خدمت ، منابع انسانی ، خط مشی گذاری عمومی ، مدیریت آموزشی ، روش سطح پاسخ ، بهینه سازی غیرخطی