نیازهای رسانه ای سالمندان: یک مطالعه پدیدارشناسی

مقدمه: شناسایی نیازهای رسانه ای سالمندان امری ضروری است تا با توجه به آن، سیاستگذاری و برنامه ریزی برای داشتن سالمندی سالم محقق شود. لذا این پژوهش سعی دارد به درک جامعی از نیازهای رسانه ای سالمندان بر حسب تجربه زیسته آنها دست یابد. روش:  از روش پدیدارشناسی با نمونه گیری هدفمند، ضمن انجام مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۳۴ سالمند ۶۰ تا ۷۵ سال در شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ استفاده شد و پس از جمع آوری داده ها، از روش هفت مرحله ای تحقیقات کیفی (کولایزی) برای تحلیل استفاده گردید. اعتبار داده ها نیز با استفاده از تکنیک های تاییدپذیری، اعتمادپذیری و هم سوسازی پژوهشگران تایید شد. یافته ها: پس از استخراج داده ها و طبقه بندی آنها، هفت مضمون اصلی تصویر سازی، فرهنگ سازی، بازنمایی مبتنی بر بهزیستی، محتوا سازی، ارتباط افزایی، مهارت افزایی و معنویت افزایی بدست آمد که مشتمل بر ۲۲ مضمون فرعی محیطی، خدماتی، نظارتی، مالی، درمانی، روانی، کاهش شکاف نسلی، پذیرش سرای سالمندان، خودکارآمدی، خودمراقبتی، نگارش سرگذشت، سرزندگی، اطلاعات افزایی، تبادل اطلاعات، پرکردن اوقات فراغت، بازتاب چالش ها، تقویت، بهبود و تسهیل ارتباطات، ارتقای مهارتها و هوش معنوی می باشد. نتیجه گیری: گستردگی مفاهیم مربوط به نیازهای رسانه ای سالمندان، گویای ضرورت سیاستگذاری، برنامه ریزی و اقدام اصحاب رسانه برای سوق دادن سازمان های حکومتی و مردم نهاد به سمت برآورد آن نیازها و کمک به سالمندان برای سالمندی سالم است.

کلیدواژه ها:

need ، media ، elderly ، phenomenology ، نیاز ، رسانه ، سالمند ، پدیدارشناسی