مقایسه اثر ۸ هفته پروتکل تمرینی اتاگو و ثبات مرکزی با نسخه اصلی پروتکل اتاگو بر کیفیت زندگی زنان سالمند

مقدمه: کیفیت زندگی عاملی است که مستقیما با شرایط پیری مرتبط است و یکی از عوامل مرتبط با افزایش یا کاهش طول عمر جمعیت سالمندان به شمار می رود. این پژوهش با هدف مقایسه اثر پروتکل تمرینی اتاگو و ثبات مرکزی با  پروتکل اتاگو بر کیفیت زندگی زنان سالمند انجام شد. روش کار: آزمودنی ها شامل ۳۰ زن سالمند بالای ۶۵ سال بودند که در دو گروه تمرینی(۱. تمرینات اتاگو و ثبات مرکزی ۲. تمرینات اتاگو) و یک گروه کنترل به صورت هدف دار به عنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامه SF-۳۶ برای ارزیابی کیفیت زندگی استفاده شد. آزمودنی های دو گروه تمرینی به مدت ۸ هفته، هر هفته ۳ جلسه و هر جلسه ۶۰-۴۵  دقیقه تحت اجرای پروتکل های تمرینی قرار گرفتند. گروه کنترل در اجرای تمرینات شرکت نکردند. برای تحلیل اطلاعات بدست آمده از پرسشنامه کیفیت زندگی از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ در سطح معنی داری ۰/۰۵ استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون آنکوا و بونفرونی نشان داد که میان ۸ بعد متغیر کیفیت زندگی در سه گروه تحقیق تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۵>P) و ۸ هفته تمرینات اتاگو و ثبات مرکزی به نسبت تمرینات پروتکل اتاگو، تاثیرات معناداری بر متغیر کیفیت زندگی داشته است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که تمرینات اتاگو و ثبات مرکزی  به نسبت پروتکل اتاگو تاثیر بهتری بر ابعاد کیفیت زندگی سالمندان داشته است.

کلیدواژه ها:

Elderly ، Otago protocol ، core stability ، quality of life ، (سالمندان) (پروتکل اتاگو) (ثبات مرکزی) (کیفیت زندگی)