تاثیر سرمایه فکری بر انعطاف پذیری سازمانی با نقش میانجی یادگیری سازمانی(مطالعه موردی شهرداری ارومیه)

چکیده هدف پژوهش مطالعه بررسی تاثیر سرمایه فکری بر انعطاف پذیری سازمانی با نقش میانجی یادگیری سازمانی و برای نیل به هدف، مطالعه و بررسی یافته های پژوهش های پیشین در قالب مبانی تئوریک پژوهش انجام یافت. روش پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و از نظر گردآوری داده ها در زمره پژوهش های توصیفی- پیمایشی محسوب شده است. برای بررسی میدانی در پژوهش حاضر، از جامعه آماری شامل کارکنان شهرداری ارومیه به تعداد آن 3953 نفر استفاده گردیده است .با توجه به تعداد جامعه از فرمول کوکران تعداد 350 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات علاوه بر مطالعات کتابخانه ای، پرسشنامه است که روایی آن با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن از طریق روش آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفته است. برای تحلیل ابعاد چارچوب مفهومی از روش تحلیل عاملی تاییدی، و همچنین به منظور بررسی میزان روابط میان ابعاد چارچوب پژوهش از رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد سرمایه ساختاری بر انعطاف پذیری سازمانی تاثیر دارد،سرمایه رابطه ای بر انعطاف پذیری سازمانی تاثیر ندارد، سرمایه انسانی بر انعطاف پذیری سازمانی تاثیر ندارد، سرمایه ساختاری بر یادگیری سازمانی تاثیر دارد، سرمایه رابطه ای بر یادگیری سازمانی تاثیر دارد و سرمایه انسانی بر یادگیری سازمانی تاثیر ندارد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری سازمانی ، سرمایه فکری ، یادگیری سازمانی