مقایسه اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب با طرحواره درمانی هیجانی بر نیرومندی من، هیجان ابراز شده و شفقت خود در افراد مبتلا به اضطراب سلامت

زمینه و هدف: افراد مبتلا به اضطراب سلامت عمدتا از ضعف در نیرومندی من، هیجانات ابراز نشده و کاهش شفقت به خود در رنج هستند. بر همین اساس هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب با طرحواره درمانی هیجانی بر نیرومندی من، هیجان ابراز شده و شفقت به خود افراد مبتلا به اضطراب سلامت بود. روش بررسی: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. کلیه افراد مبتلا به اضطراب سلامت که در بهار سال 1403شمسی به کلینیک های روان شناسی و اعصاب و روان منطقه 5 تهران مراجعه کرده بودند، جامعه این مطالعه را تشکیل می دادند. با استفاده از روش نمونه گیری داوطلبانه، 30 نفر از این افراد به عنوان نمونه وارد پژوهش شدند. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه گمارده شدند. گروه آزمایش اول درمان روان پویشی فشرده و کوتاه مدت با رویکرد تعدیل کننده اضطراب بر مبنای نظریه روان پویشی مک کالوگ (2003) و گروه آزمایش دوم پروتکل طرحواره درمانی هیجانی مبتنی بر کتاب طرحواره درمانی هیجانی لیهی (2018) را دریافت کردند. آزمودنی ها در هر سه گروه در ابتدا و انتهای پژوهش به پرسشنامه نیرومندی من مارک استروم و همکاران (2007)، پرسشنامه هیجان ابراز شده کول و کازاریان (1988) و فرم کوتاه مقیاس شفقت بر خود ریس و همکاران (2011) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون تعقیبی برونفرونی استفاده شد. داده ها در سطح معنی داری 05/0 و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 28 تحلیل شدند. یافته ها: تفاوت دو گروه آزمایش و گروه گواه در میزان هر سه متغیر نیرومندی من (798/0=Eta، 001/0p<)، هیجان ابراز شده (792/0=Eta، 001/0p<) و شفقت به خود (611/0=Eta، 001/0p<) در مرحله پس آزمون معنی دار بود. با این حال روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب تاثیر بیشتری بر نیرومندی من (001/0p<) داشت و طرحواره درمانی هیجانی بر افزایش هیجان ابراز شده موثرتر بود (001/0p<). میان دو مداخله مذکور از نظر اثربخشی بر متغیر شفقت به خود تفاوت معناداری یافت نشد (05/0p>). نتیجه گیری: به صورت کلی می توان نتیجه گرفت که درمان روان پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب بر نیرومندی من افراد مبتلا به اضطراب سلامت موثرتر است و طرحواره درمانی هیجانی در افزایش هیجانات ابراز شده آن ها تاثیر بیشتری دارد. در نهایت این دو درمان از نظر تاثیرگذاری بر شفقت به خود افراد مبتلا به اضطراب سلامت تفاوتی ندارند.

کلیدواژه ها:

اضطراب سلامت ، روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب ، شفقت خود ، طرحواره درمانی هیجانی ، نیرومندی من ، هیجان ابراز شده.