جنگ شناختی؛ عرصه جدید در ارتباطات سیاسی

هدف: این مقاله نقش جنگ شناختی را به عنوان یکی از مصادیق قدرت نرم در ارتباطات سیاسی موشکافی می­کند.روش پژوهش: روش تحقیق این پژوهش کیفی و از نوع تحلیل ثانویه است که در آن از داده های موجود برای پاسخ به سوالات تحقیقی جدید استفاده می­شود. روش تحلیل ثانویه در چند مرحله صورت می­گیرد: در مرحله اول، اهدف تحقیق شناسایی شد. در مرحله دوم داده­های موجود جستجو شد تا در مرحله سوم کیفیت داده­های موجود ارزیابی شود. در مرحله چهارم، از میان داده­های موجود، تقریبا بیست اثر به عنوان داده­های مناسب در حوزه رسانه، قدرت نرم، ارتباطات سیاسی و جنگ شناختی انتخاب شد. در مرحله پنجم، این داده­ها ارزیابی و در نهایت با تحلیل و تفسیر داده­ها، نتیجه­گیری به عمل آمد.یافته ها: جنگ شناختی مفهومی جدید در مطالعات میان رشته ای علوم شناختی، ارتباطات و علوم سیاسی است. ظهور این مفهوم نظر متفکران و سیاستمداران را در مورد ارتباطات سیاسی دچار تحول کرده است. همان طور که ارتباطات سیاسی از اثرات شناختی رسانه های جمعی برای بهبود روابط میان سیاست­مداران، مردم و رسانه ها بهره می­گیرد، نظریه پردازان جنگ شناختی نیز هدف مشابهی دارند؛ تفاوت اصلی این دو، نحوه نگاه و بهره گیری از توان رسانه هاست که یکی به دنبال ایجاد ارتباط واقعی و موثر میان مردم و سیاست­مداران از طریق تبلیغات و اطلاع رسانی صحیح و دیگری به دنبال بهره گیری از خلاء ارتباط میان حاکمان و مردم و ایجاد تنازع و نابودی علقه های فکری بین مردم و سیاست­مدارن است.نتیجه گیری: جنگ شناختی به عنوان تهدیدی برای تخدیر و تاثیرگذاری بر اذهان و افکار عمومی جزء جنگ های نرم دسته بندی می شود. در این جنگ برای دستکاری هوشمندانه و تخریب بیشتر اذهان و قلوب از ابزارهای علوم شناختی فناوری­های رسانه­ای جدید و هوش مصنوعی استفاده می­شود. در نتیجه، جنگ شناختی عرصه جدیدی در ارتباطات سیاسی محسوب می­شود که در آن رسانه­ها کارکرد شناختی پیدا کرده اند.

کلیدواژه ها:

قدرت نرم ، نانوتکنولوژی ، تخدیر ذهن ، علوم شناختی