مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با درمان تنظیم هیجان بر علایم عاطفی-رفتاری و مشکلات خواب در دختران ۱۴ تا ۱۶ ساله

این تحقیق با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با درمان تنظیم هیجان بر علایم عاطفی-رفتاری و مشکلات خواب در نوجوانان انجام شد. پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری ۳ ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی نوجوانان دختر ۱۴ تا ۱۶ ساله مشغول به تحصیل در مقطع ابتدایی شهر کرمانشاه در سال ۴۰۰-۱۳۹۹ بود. با روش نمونهگیری در دسترس تعداد ۶۰ دانشآموز دختر انتخاب و به شیوه تصادفیسازی (قرعهکشی) به سه گروه مساوی ۲۰ نفری گمارش شدند. گردآوری دادهها با پرسشنامه تواناییها و مشکلات (گودمن، ۱۹۹۷) و پرسشنامه سنجش خواب (بویس و همکاران، ۱۹۸۹) انجام شد. برای تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ با روشهای آمار توصیفی، پیش فرضهای آماری و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون بنفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد علایم عاطفی- رفتاری و ابعاد آن در گروه های آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری بهبود یافته است و این بهبود در مرحله پیگیری پایدار مانده است. همچنین، نتایج آزمون تعقیبی بن فرونی نشان داد که درمان پذیرش و تعهد در مقایسه با درمان تنظیم هیجان بر علایم عاطفی-رفتاری تاثیر بیشتری داشته است اما این تفاوت بین دو روش مداخله ای برای مشکلات خواب معنادار نبود و دو روش با وجود اثربخشی بر بهبود مشکلات خواب دارای تاثیر یکسانی بودند.

کلیدواژه ها:

درمان پذیرش و تعهد ، درمان تنظیم هیجان ، علایم عاطفی-رفتاری ، خواب.