نقش معلمان در تشویق دانش آموزان به یادگیری خودراهبردی

یادگیری خودراهبردی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، جایگاه ویژه ای در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد. در این نوع یادگیری، دانش آموزان با استفاده از راهبردهای خودتنظیمی نظیر برنامه ریزی، نظارت بر عملکرد و خودارزیابی، مسئولیت بیشتری در فرآیند یادگیری خود بر عهده می گیرند. با وجود اهمیت این رویکرد، نقش معلمان در ایجاد انگیزش، فراهم سازی محیط حمایتی و هدایت دانش آموزان غیرقابل انکار است. معلمان با به کارگیری روش های تدریس فعال، ارائه بازخوردهای سازنده و الگوسازی در مدیریت یادگیری، می توانند دانش آموزان را به سوی استقلال در یادگیری سوق دهند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش معلمان در تشویق دانش آموزان به یادگیری خودراهبردی است. روش پژوهش بر اساس رویکرد کیفی است. یافته ها نشان داد که بازخوردهای مثبت معلم، استفاده از روش های تدریس تعاملی و ایجاد فرصت برای خودارزیابی دانش آموزان بیشترین تاثیر را بر یادگیری خودراهبردی دارند. همچنین موانعی همچون محدودیت های نظام آموزشی، کمبود مهارت معلمان در راهبردهای یادگیری نوین و تفاوت های فردی دانش آموزان به عنوان چالش های اصلی شناسایی شدند. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که توانمندسازی معلمان در استفاده از رویکردهای نوین آموزشی می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش استقلال تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. این یافته ها می تواند برای سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی جهت تدوین برنامه های آموزشی موثر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، خودراهبردی ، نقش معلم ، انگیزش تحصیلی ، بازخورد سازنده.