استراتژی کنترلی بهینه برای اینورتر متصل به شبکه سه فاز با استفاده از کنترل کننده PI و قاب DQ

این مقاله یک روش کنترلی بهینه بر پایه کنترل کننده تناسبی-انتگرالی (PI) و تبدیل در قاب مرجع (DQ) برای یک اینورتر سه فاز متصل به شبکه پیشنهاد می دهد. هدف این روش بهبود عملکرد اینورتر از نظر سنکرون سازی با شبکه، تنظیم ولتاژ، و کاهش اعوجاجات هارمونیکی است. با جدا کردن کنترل توان اکتیو و راکتیو، ساختار کنترل ساده تر شده و امکان تنظیم مستقل این دو پارامتر فراهم می شود. این موضوع باعث واکنش سریع تر اینورتر به اختلالات شبکه و دقت در دنبال کردن مقادیر مرجع می شود. امروزه تلاش زیادی برای کاهش آلودگی های زیست محیطی و افزایش پایداری سیستم های قدرتصورت می گیرد لذا از منابع انرژی تجدیدپذیر مثل خورشید و باد اهمیت زیادی پیدا کرده است. برای اینکه این منابع بتوانند به درستی به شبکه برق متصل شوند، لازم است انرژی تولیدی آن ها که معمولا به صورت جریان مستقیم (DC) است، به جریان متناوب (AC) سازگار با شبکه تبدیل شود. این کار توسط اینورترهای متصل به شبکه انجام می گیرد که نقش بسیار مهمی در این روند دارند. در این مقاله، یک روش کنترلی برای اینورتر متصل به شبکه بررسی شده که عملکرد آن با کمک شبیه سازی در نرم افزار MATLAB تحلیل شده است.

کلیدواژه ها:

قاب مرجع DQ ، اتصال به شبکه ، کنترل کننده PI ، انرژی تجدیدپذیر ، اینورتر سه فاز