نقش مهندسی عمران در بازآفرینی بافت های فرسوده شهری

بافت های فرسوده شهری به عنوان یکی از بحران های اصلی در مسیر توسعه پایدار، بازتابی از فرسایش کالبدی، ضعف ساختاری در زیرساخت ها و نارسایی در مدیریت شهری اند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و با تکیه بر دیدگاه میان رشته ای، به بررسی جایگاه مهندسی عمران در فرآیند بازآفرینی این بافت ها می پردازد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که مهندسان عمران، با برخورداری از توان فنی در طراحی و اجرای زیرساخت های مقاوم، تحلیل ساختاری بافت ها و بهبود شبکه های خدماتی، نقش محوری در احیای عملکرد شهری و ارتقاء زیست پذیری ایفا می کنند. در کنار این توانمندی فنی، ورود به عرصه های عدالت فضایی، تاب آوری شهری و مشارکت اجتماعی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای اثربخشی مداخلات عمرانی است. در این مقاله تلاش شده است تا ضمن واکاوی ابعاد کالبدی و مدیریتی بافت های فرسوده، نقشی فعال و تحول آفرین برای مهندسی عمران در ساخت شهرهای انسانی تر و پایدارتر ترسیم شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت فرسوده ، مهندسی عمران ، توسعه شهری