تحلیل روند توسعه یافتگی شاخص های جابه جایی شهری (نمونه موردی: شهرستان خوی)

هدف اصلی این پژوهش تحلیل روند توسعه یافتگی شاخص های جابه جایی شهری در شهرستان خوی می باشد. پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی بوده و از منظر روش توصیفی-تحلیلی بوده است. در این پژوهش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای انجام گرفته است. در جهت جمع آوری داده های پژوهش از سالنامه های آماری مرکز آمار ایران در طی سال های ۶۹۳۱، ۷۹۳۱، ۸۹۳۱، ۹۹۳۱ و ۰۰۴۱ و برای شهرستان خوی استفاده شده است. در این پژوهش برای بررسی موضوع از شاخص های جابه جایی شهری که متشکل از شاخص های راه های بین شهری، راه های آسفالت روستایی، تعداد وسایل نقلیه عمومی درون شهری، تعداد سفر جابه جاشده درون استانی و تعداد مسافر جابه جاشده درون استانی می باشد، استفاده شده است. تجزیه وتحلیل داده ها به صورت کمی و از طریق روش های تصمیم گیری چند معیاره OPA و مدل ویکور انجام گرفته است. در راستای تشکیل ماتریس تصمیم گیری اولیه مدل ویکور از طریق آمار وضع موجود مستند در سالنامه های آماری مرکز آمار ایران و برای شهرستان خوی و ماتریس تصمیم گیری اولیه مدل OPA از طریق نظر ۵ کارشناس خبره انجام پذیرفته است. نتایج این پژوهش نشانگر این است که مطابق با نتایج مدل ویکور نیز، سال ۶۹۳۱ در رتبه اول، سال ۷۹۳۱ در رتبه دوم، سال ۸۹۳۱ در رتبه سوم، سال ۹۹۳۱ در رتبه چهارم و سال ۰۰۴۱ در رتبه پنجم قرارگرفته است. مطابق با نتایج مدل OPA، شاخص تعداد وسایل نقلیه عمومی درون شهری با وزن ۶۳۲/۰ در رتبه اول، شاخص تعداد سفر جابه جاشده درون استانی با وزن ۵۰۲/۰ در رتبه دوم، شاخص تعداد مسافر جابه جاشده درون استانی با وزن ۰۰۲/۰ در رتبه سوم، شاخص راه های بین شهری با وزن ۳۸۱/۰ در رتبه چهارم و در نهایت شاخص راه های آسفالت روستایی با وزن ۴۷۱/۰ در رتبه پنجم قرارگرفته است. همچنین مطابق با رتبه بندی سال های موردبررسی توسط این مدل نیز، سال ۶۹۳۱ در رتبه اول و سال ۹۹۳۱ در رتبه پنجم قرارگرفته اند.

کلیدواژه ها:

توسعه ، توسعه پایدار ، جابه جایی شهری ، شهرستان خوی