چشم انداز طراحی بهتر شهرها با ایده شهر ۱۵ دقیقهای

در سالهای اخیر عالیق پژوهشی و عمومی زیادی درباره تغییر ماهیت شهرها شکل گرفته است. شهرها در سراسر جهان شاهد افزایش سرمایه گذاری در حوزه زمین، ساختمان و تغییر جمعیت شهر مرکزی بوده اند که این امر با بیرون راندن فقرا و بازساخت افراطی فضای شهری تحقق یافته است. که باعث به وجود آمدن اسکان غیررسمی یا حومه نشینی در حاشیه شهرهای بزرگ شده است. به دنبال اتفاقات مهم در چند دهه اخیر طراحان و برنامه ریزان شهری مفاهیم گسترده ای را برای شهرسازی ارائه داده اند، که مهمترین آنها شهر ۵۱ دقیقه ای است. مفهوم شهر ۵۱ دقیقه ای نشان دهنده یک سیاستگذاری و برنامه ریزی شهری به طور فزاینده است که به دنبال معطوف کردن توجه به محله به عنوان یک 'مکان' و نه صرفا یک واحد برنامه ریزی فضایی و عملکردی است. این برنامه ریزی یک مفهوم شهری مسکونی است که در آن اکثر امکانات اولیه با پیاده روی یا دوچرخه سواری از خانه های ساکنان در دسترس است که منجر به ایجاد محله های دوستانه برای عابران پیاده و کاهش انتشار گاز CO۲ و بهبود کیفیت زندگی می شود. نتایج پژوهش نه تنها به این نکته اشاره می کند که این مدل می تواند به رشد اجتماعی و اقتصادی محله ها کمک کند، بلکه می تواند با گسترش روند شهرنشینی و افزایش حومه نشینی ایده شهر ۵۱ دقیقه ای را با در نظر گرفتن محیط ها یا محله های داخل شهر و همچنین حومه ها در اطراف شهرها به خصوص کلان شهرهای بزرگ دنیا مدل سازی کند تا برای همه شهروندان ساکن یک شهر مفید واقع گردد. زیرا با در نظر گرفتن بازتاب های پس از همه گیری در مورد نقاط قوت و ضعف شهرها در کاهش وابستگی به حمل و نقل خودرومحور و افزایش تاب آوری شهر و همچنین روند رو به رشد جمعیت به ویژه در حومه های شهری این نوع برنامه ریزی باید برای همه ساکنین شهر مطلوب باشد.

کلیدواژه ها:

شهر ۵۱ دقیقه ای ، زیست پذیری ، حومه نشینی