نقش توان های محیطی درآمایش نواحی مرزی استان سیستان و بلوچستان

مرزهای ایران به عنوان گلوگاه های ارتباطی، بادارا بودن ظرفیت های ژئوپلیتیکی فوق العاده اقتصادی، امنیتی، دسترسی، ارتباطات ناحیه ای و بین المللی واجد کارکردهای تولید کننده ی قدرت در کشور می باشند. عدم توسعه یافتگی و وجود شکاف رفاهی میان شهرهای مرزی و مرکزی که نوعی حاشیه و متن را ایجاد کرده است برضرورت آمایش سرزمینی این نواحی می افزاید. یکی از عرصههای نوین در مطالعات حوزه برنامه ریزی طرح های توسعه کشور، آمایش نواحی مرزی است. این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی صورت گرفته است و به دنبال پاسخگویی به این سوال است که توان های محیطی چه نقشی در آمایش نواحی مرزی استان سیستان و بلوچستان دارد؟ یافته های پژوهش حاکی از آن است که استان سیتان و بلوچستان دارای توانمندیهای بسیاری از جمله: انرژی خورشیدی و باد، قابلیتهای مکانی و ترانزیتی و همینطور وجود بازارچه های مرزی بسیار است. در صورت برنامه ریزی صحیح واستفاده از پتانسیل های محیطی این استان از جمله بازارچه های مرزی، استفاده از طرح ساماندهی مرزی، استفاده از نیروی باد برای تولید برق و قابلیتهای ترانزیتی و مکانی میتواند در آمایش نواحی مرزی نقش و موجب توسعه و امنیت این استان مرزی شود.

کلیدواژه ها:

آمایش سرزمین ، نواحی مرزی ، امنیت ، توسعه ، استان سیستان و بلوچستان