بررسی نقش تکنولوژیهای جدید در حفاظت و امنیت مرزها (با تاکید بر شاخصهای جغرافیایی) مطالعه موردی مرز ایران و پاکستان

عناصر و شاخصهای جغرافیایی از ارکان اصلی مطالعات امنیتی و حفاظت از مرزها به شمار می روند. برنامه ریزان امنیتی در ارائه طرح های امنیتی مرز تلاش می کنند که طرح های ارائه دهند که مبتنی بر واقعیت های جغرافیایی حاکم بر ناحیه های مرزی باشند تا دارای قابلیت اجرایی در این ناحیه ها باشند. طی سال های اخیر امنیت نواحی مرزی و انسداد مرزهای کشور به طور جدی مورد توجه مسئولان قرارگرفته است. ایران ۱۱۰۰۱ کیلومتر مرز مشترک با پاکستان دارد، مرز پاکستان و ایران از گذرگاه های عمده قاچاق انسان، کالو و مواد مخدر می باشد. با توجه به مطالب ذکر شده در این تحقیق سعی بر آن شده که راهکارهایی برای امنیت پایدار این نواحی و حفاظت کامل از مرز کشور ارائه دهیم. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و برای جمع آوری اطلاعات از منابع کتابخانه ای و اسناد استفاده شده است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که با توجه به بررسی نقش عوامل جغرافیایی و همچنین بررسی نقش ابزار و تکنولوژی های جدید مانند هوش مصنوع (سیستم های خودگردان)، سیستم های فضایی جغرافیایی (RS و GIS)، دستگاه های پیشرفته نظارت مرزی مثل بیومتریک، رادار و مادون قرمز در امنیت مرزها، می توان حفاظت و امنیت در این ناحیه ارتقاء داد و می توانیم نتیجه بگیریم به کارگیری تکنولوژی های مدرن توسط نیروی انتظامی در ایمنی منطقه نقش دارد و با استفاده از آنها امنیت ناحیه ای مرزی دو کشور بهبود بخشیده می شود.

کلیدواژه ها:

ایران ، پاکستان ، مرز ، تکنولوژی ، امنیت پایدار ، شاخص های جغرافیایی